Feeds:
பதிவுகள்
பின்னூட்டங்கள்

Posts Tagged ‘Documentary’

என் பழனி சுப்ரமண்ய பிள்ளை நூலைப் படித்திருப்பவர்களுக்கு பர்லாந்தின் அறிமுகம் தேவைப்படாது. ஒற்றை வரியில் சொன்னால் மணி ஐயருக்கும், பழனி சுப்ரமணிய பிள்ளைக்கும் மிருதங்கம் செய்துகொடுத்த மேதாவி. அவர் பெயரில் ஒரு விருதைத் தொடங்கி சென்ற வருடம் அவர் மகன் செல்வம் அவர்களுக்கு வழங்கினோம். அந்தச் சமயத்தில் பர்லாந்தைப் பற்றிய ஆவணப் படம் ஒன்ரையும் எடுக்கத் தொடங்கினோம். அதிலிருந்து ஒரு துளி இங்கே உங்களுக்காக.

முழுமையான ஆவணப்படத்தின் வெளியீட்டைப் பற்றியும், இந்த வருடத்துக்கான பர்லாந்து விருதினைப் பற்றிய விவரங்கலையும் விரைவில் தெரியப் படுத்துகிறேன்.

Advertisements

Read Full Post »

சாயங்காலம் 4.00.

எஸ்.எம்.எஸ் இ.பா-விடமிருந்து. எஸ்.ராஜம் பற்றிய ஆவணபப்டத்தின் டிவிடி வந்து சேர்ந்தது என்றது அந்த எஸ்.எம்.எஸ்.

6.30 மணிக்கு மீண்டும் ஒரு எஸ்.எம்.எஸ். ஆபீஸை விட்டு கிளம்பும் வேளையில் அலுத்துக் கொண்டே பார்த்தேன். மீண்டும் இ.பா. படத்தை பார்த்த கையோடு அனுப்பி இருந்தார். 2 மணி 8 நிமிட படத்தை கையோடு அவர் பார்ப்பார் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை. Thank you sir for taking the same.

Brilliant integration of painting and music! Dynamic harmony! Rajam was a sheer genius! Especially when singing those apoorva ragas and integrating them with aesthetically chosen colors to represent them in Art. Poetry in motion! It is a feather in your and Khanthan’s cap.

கொஞ்சம் கிறுகிறுத்டதபடி வானில் வட்டமடித்து தரை இறங்கினேன்.
Made my day!

Read Full Post »

கடந்த ஞாயிறன்று (11-11-12) நெடு நாள் கனவு நனவானது. வித்வான் எஸ்.ராஜம் பற்றிய ஆவணப்படம் வெளியானது.

அப்போதிலிருந்து மிதந்து கொண்டுதானிருக்கிறேன். அதிகம் எழுதக் கை வரவில்லை. இப்போதைக்கு சில படங்கள் மட்டும்.

 

படத்தின் ட்ரெயிலரை முன்பே இங்கு கொடுக்காததால், இப்போது அளிக்கிறேன். இங்கு காணலாம்: http://www.youtube.com/watch?v=M0dczot3ZTw&list=UUwxEa9lxuNaOPvrnM9cDKQA&index=1&feature=plcp

டிவிடியை இங்கு வாங்கலாம்: http://www.kalakendra.com/shopping/rajam-p-3174.html

 

 

Read Full Post »

கண்ட நாள் முதலாய் காதல்தான். 2006 விஜயதசமி அன்று அவரைக் கண்ட நாள் முதலாய் காதல்தான்.

அன்று பற்றிக் கொண்ட பிரமிப்பு அவரை அடுத்தடுத்து சந்தித்த பல நூறு முறைகளில் கூடித்தான் போனது.

”உங்கள் வாழ்க்கையை எழுதினால் அது இசையுலகின் ‘என் சரித்தரம்’ ஆகுமே. எழுதுகிறீர்களா?”, என்றதற்கு மையமாய்ச் சிரித்து மேஜையில் வரைந்து கொண்டிருந்த தட்சிணாமூர்த்தியில் மூழ்க ஆரம்பித்தார்.

அவரைப் பேச வைத்து பதிய வைத்துக் கொண்டால்?

அப்போது கூட படமாக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றவில்லை. நானும் என் வாய்ஸ் ரிக்கார்டரும் நினைத்த போதெல்லாம் அந்த வீட்டுக்குள் பிரவேசித்திருக்கிறோம். அவர் சொன்ன விஷயங்கள் என் கட்டுரைகளைச் செழுமைப்படுத்தின. அவரைப் பற்றி அவர் சொன்னதையே, அவர் வார்த்தை கொண்டே, எழுதிய போதும் பெயர் என்னவோ எனக்குத்தான் கிடைத்தது.

ஜி.என்.பி-யின் நூற்றாண்டின் போது அவரைப் பற்றிய ஆவணப் படம் உருவானது. என் புத்தகம் அதற்கு அடித்தலமாய் அமைந்தது. மாங்கு மாங்கென்று பக்கம் பக்கமாய் நான் எழுதியும் சொல்ல முடியாமல் போனதையெல்லாம் 30 வினாடி இசைத்துகளை இசைக்கவிட்டு பார்ப்பவர் மனதில் பதிய வைத்தார் இயக்குனர் எஸ்.பி.காந்தன்.

இப்படி மட்டும் ராஜத்தை பதிவு செய்ய முடிந்தா….ஆசை அரும்பியது.

அதிர்ஷ்டவசமாய் தமிழ்ஸ்டுடியோ அருணின் பரிச்சயம் கிடைத்தது. வழக்கமாய் வாரம் ஒரு கட்டுரை கேட்டு தொலைபேசுபவர், ஒருநாள் “யாரையாவது பதிவு செய்யணும்னு நினைச்சால் சொல்லுங்க. கேமிராவுக்கு நான் பொறுப்பு”, என்றார்.

படப்பிடிப்பை பற்றி ஆனா ஆவன்னா தெரியாமல் அவரை அணுகினேன். அவர் என்றைக்கு எனக்கு இல்லையென்றிருக்கிறார்?

அருண், ஸ்ரீசெந்தில்குமார், சுரேஷ் குமார் என்று ஒரு கூட்டமே படப்பிடிப்புக்குச் சென்றோம்.

ஆவணப்படம் எடுப்பதாக எல்லாம் உத்தேசம் இல்லை. கைவசம் இருந்த டேப்புகள் காலியாகும் வரை அவரைப் பேச வைத்து பதிவு செய்து கொண்டோம்.

இன்னும் அவரிடம் கேட்க நிறைய இருந்தது.

இன்னொரு நாளும் சென்றோம். நல்ல சென்னை வெயில். ஃபோகஸ் லைட்டின் உஷ்ணம் வேறு. மின்விசிறி படப்பிடிப்புக்கு இடைஞ்சல் என்று அணைத்தும் விட்டோம். தொண்ணூறு வயதில் தளராமல் பேசினார், பாடினார், வரைந்தார்.

ஆவணமாய் இருக்க பதிவு செய்தவற்றை ஆவணப்படமாய் ஆக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் எப்போது துளிர் விட்டு, கிளைவிட்டதோ. நானறியேன்.

அவரைப் பற்றி அவரை அறிந்த வேறு சிலரும் பேசினால் நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றியது. அதற்கும் தமிழ்ஸ்டுடியோ நண்பர்கள் உதவினர்.

என் பழைய ஒலிப்பதிவுகளைக் கேட்க ஆரம்பித்தேன். இன்னும் நிறைய படப்பிடிப்பு செய்ய வேண்டும் என்று தோன்றியது.

மீண்டும் மீண்டும் அருணை அழைக்க கஷ்டமாய் இருந்தது.

அருணிடம் கூடச் சொல்லாமல், நாள் வாடகைக்கு காமிராவை எடுத்து படப்பிடிப்பைத் தொடர்ந்தேன். நான் செய்ததற்கு பெயரும் டைரக்‌ஷனாம். பின்னால் தெரிந்து கொண்டேன். செலவுகள் கைமீறிப் போகத் தொடங்கிய போது நண்பர்களுக்கு எழுதினேன். நான் பாக்கியசாலி. சாந்தகுமார், பக்தவத்சலம், ஷங்கர், ரமணன், நாதன் போன்ற நண்பர்கள் கேட்ட மாத்திரத்தில் உதவினர்.

30 மணி நேர படப்பிடிப்பு நிறைவடைந்ததும், அவருக்கு உடல்நலம் குன்றத் தொடங்கியது.

சாவகாசமாய் செய்து கொள்ளலாம் என்று நினைத்திருந்த ஆவணப்படத்தை உடனே முடித்தாக வேண்டிய சூழல்.

அந்த சமயத்தில் அமெரிக்காவில் இருக்கும் வி.கே.விஸ்வநாதனின் தொடர்பு கிடைத்தது.  அவரும் படப்பிடிப்பை பற்றி தெரியாமலே,  உன்னத கலைஞனின் ஆளுமையால் கவரப்பட்டு தன் பணத்தையும் நேரத்தையும் செலவு செய்து பல ஆண்டுகள் முன்னாலேயே ஆவணப்படுத்தியுள்ளார். அவர் எடுத்தவற்றைப் பார்த்த போது, அவர் தொடங்கியதை முடித்தே தீர வேண்டும் என்ற உத்வேகம் பிறந்தது.

ஓர் அசட்டு தைரியத்தில் காந்தனிடம் பேசினேன். அவர் நான் எடுத்தவற்றை பார்ப்பாரென்று கூட நம்பிக்கையில்லை.

நான் நினைத்தபடியே அவரும் பார்க்கவில்லை. ஆனால் படத்தை செய்து முடித்துவிடலாம் என்றார்.

அவருக்கும் அசட்டு தைரியம் போலும்.

ஜி.என்.பி படத்தை வெளியிட்ட ஸ்வாதி நிறுவனத்தின் இயக்குனர் சுதாகரைப் பார்த்து பேசினேன். “இதெலலம் விக்காது சார்”, என்று சொல்லியிருந்தால் நான் ஏமாந்திருக்க மாட்டேன். “எனக்கு அவரைப் பற்றி தெரியாது. உங்களிடம் பேசி முடித்ததும் தெரிந்து கொள்வேன் என்று புரிகிறது.”, என்று பேச்சைத் தொடங்கினார். எடுத்த காட்சிகளில் சிலவற்றை என் லேப்டாட்டில் காட்டினேன். சுதாகருக்கு அவரைப் புரிந்தது. “காந்தனுக்கு சரியென்றால் எனக்கும் சரி”, என்றார்.

கதை முடிந்து கத்திரிக்காய் காய்க்கும் வேளை வரை காலனுக்குப் பொறுக்கவில்லை. சில வாரங்கள் கூட அல்ல. சில நாட்களில் அவர் மறைந்தார்.

அதன் பின் பல மாதங்களுக்கு அந்தப் படத்தைப் பார்க்கக் கூட பிடிக்கவில்லை. பழனி சுப்ரமணிய பிள்ளை பற்றி நூல் எழுதுவதில் கவனத்தைச் செலுத்தினேன்.

அந்த நேரத்தில் காந்தன் அவருடன் வாழ ஆரம்பித்திருந்தார்.

நான் கொடுத்த காய்கறியை தோல் சீவி, சின்னச் சின்னதாய் நறுக்கத் தொடங்கினார்.

சமைக்கப் போவது கூட்டா, வதக்கலா, வேகவைத்த கறியா என்று கலந்தாலோசிக்கத் தொடங்கினோம். நான் மீண்டு வந்தேன்.

மெது மெதுவாய், அணு அணுவாய் ரசித்து ரசித்து அவருடன் பல மாதங்களைக் கழித்தோம். படம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாத நான், பல படங்களை இயக்கியிருக்கும் காந்தனிடம், என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டும் என்று விலாவாரியாய் தொலைபேசியில் பேசுவேன். எல்லாவற்றையும் கேட்டுவிட்டு ஒற்றை வார்த்தை உதிர்ப்பார்.

‘ஓகே.’

காந்தனும், தொகுப்பாளர் கிருஷ்ணகுமாரும் நான் எடுத்த காட்சிகளை, அவர் பாடிய பாடலுடனும், அவர் தீட்டிய ஓவியங்களுடனும் கலந்து உருவாக்கிய அபூர்வ கோவைகள் எனக்கு நான் போகவேண்டிய தூரத்தைக் காட்டின.

கூடுதல் சந்தோஷமாய் என் நெடுங்கால இணைய நண்பர்கள் ஹரிகிருஷ்ணனையும், முரளியையும் இந்தப் படத்தில் பங்கெடுத்துக் கொண்டனர். ஹரியண்ணாவின் அற்புத மரபுக் கவிதைகளுக்கு, அரிய ராகங்களில் முரளி இசையமைத்தான்.  அவற்றை என்வேறு  நண்பர்கள் சிந்துஜாவும், அதிதியும் பாடினர். இந்த முயற்சியால் நண்பர் ஆகியிருப்பவர் கார்த்திக்.

என்னை விட்டால் இன்னும் 200 பக்கங்களுக்கும் வளவளப்பேன். அதற்கு இது தருணமல்ல.

சிற்பத்தை சிற்பி உருகி உருகி செதுக்குவது எதற்காக? உலகத்தார் பார்த்து ரசிக்கத்தானே? செய்கின்ற செயலின் ஸ்வானுபவம் மேன்மையானதுதான் என்றாலும், அந்தச் செயலின் முற்றுப்புள்ளி அதை பொதுவில் வைப்பதில்தானே இருக்கிறது?

எங்கள் சிற்பமும் பொதுவிற்கு வருகிறது.

அவரை நீங்களும் பார்க்க வேண்டாமா? நிச்சயம் வாருங்கள்.

நிறைவாக ஒரு விஷயம்: இந்தத் தேரை ஊர்கூடித்தான் இழுத்திருக்கிறோம். இன்னும் சொல்லப் போனால் ஊர் கூடினதால்தான் இழுத்திருக்கிறோம்.  இழுத்தவர்கள் பற்றியெல்லாம் தனிக் கட்டுரைதான் எழுத வேண்டும். வெறும் ஒரு பெயர் பட்டியல் போதவே போதாது.

இப்போதைக்கு –  ‘எந்தரோ மஹானுபாவுலு அந்தரிகி வந்தனமு’.

Read Full Post »

எஸ்.ராஜம் பற்றி இந்தத் தளத்திலேயே நிறைய எழுதியாகிவிட்டது. அவரிடம் நான் பாட்டோ ஓவியமோ கற்கவில்லை. இருப்பினும் என் குருநாதர் அவர்தான்.

அவர் பிறந்த நாளை ஒட்டி வரும் வார இறுதியான Feb 13 அன்று அவருடைய நினைவு நாள் நிகழ்ச்சி நடைபெறவுள்ளது. ராஜத்தைப் பற்றி சங்கீத கலாநிதி வேதவல்லியும், ஓவியர் கேஷவும் பேசவுள்ளனர். இயக்குனர் எஸ்.பி.காந்தனோடு சேர்ந்து நான் உருவாக்கி வரும் எஸ்.ராஜம் பற்றிய ஆவணப் படத்திலிருந்து 25 நிமிட excerpts திரையிடப்பட உள்ளது. டி.வி.ராம்பிரசாதின் கச்சேரியும் உள்ளது.

நிகழ்ச்சி விவரங்கள்:

ஞாயிற்றுக் கிழமை என்பதால் நிறைய பேர் வருவீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.

Read Full Post »

ஜனவரி 4 அன்று ஜி.என்.பி பற்றிய ஆவணப் படம் இந்தியன் ஃபைன் ஆர்ட்ஸில் வெளியிடப்பட்டது. வருடத்தின் முதல் வேலை நாள் அன்று, மதியம் மூன்று மணிக்கு திரையீடு என்ற போது கூட்டம் அதிகம் வர வாய்ப்பில்லை என்றுதான் நினைத்தேன். 2-மணி அளவில், “ஜி.என்.பி-க்கு பத்து குழந்தைகள் பிறந்தார்களோ தப்பித்தோம். அவர் குடும்பத்தினர் மட்டுமே அரங்கை ஓரளவு நிறைக்கின்றனர்”, என்றேன். மூன்று மணியை நெருங்கும் போது ஆச்சர்யப்பட்டுப் போனேன். சிறு துளி பெரு வெள்ளமென மாறியது.

வழக்கமாய் கச்சேரிகளுக்கே, இந்தியன் ஃபைன் ஆர்ட்ஸ் அரங்கில் அவ்வளவு கூட்டம் வராது. படம் தொடங்கும் போது, கிட்டத்தட்ட அரங்கம் நிறைந்திருந்தது. ஆவணப்படத்தில் பல இடங்களில் அப்ளாஸ். (அவற்றில் ஒன்று கூட எங்களுக்க்குச் சொந்தமானது அல்ல. அனைத்தும் அவர் இசைக்குக் கிடைத்தவையே). ஜனவரி 6-10 நாரத கான சபையில் நடந்த Global GNB festival-லிலும் இந்த ஆவணப்படம், நாளுக்கு அரை மணி நேரக் கணக்கில் திரையிடப்பட்டது. ஒவ்வொரு நாளும் நல்ல கூட்டமாம். என்னால் போக முடியவில்லை.

படம் வெளியான நாள் முதல், ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமையாய் பார்த்து படத்தை திரையிடக்கூடாதா, என்று பலர் படத்தை வெளியிட்டிருக்கும் ஸ்வாதி நிறுவனத்தைக் கேட்ட வண்னம் இருந்திருக்கிறார்கள். முதல் நாள் திரையீட்டுக்கு வந்திருந்த கிரேஸி மோகன், “ஜி.என்.பி. இந்த ஃபீல்டுல ரஜினி-னு புரிஞ்சுண்டேன்”, என்றார். அவர் சொன்னது சரிதான். வெறொரு பாடகருக்கு, அதுவும் அவர் மறைந்து இத்தனை ஆண்டுகள் கழிந்த பின்னும், இவ்வளவு கூட்டம் கூடுமா என்பது சந்தேகம்தான்.

Public Demand-க்கு தலை வணங்கி, சென்னை எல்டாம்ஸ் ரோட் தத்வலோகா-வில் வரும் ஞாயிறு, காலை 10.30 மணிக்கு ‘இசை வசீகரன்’ மீண்டும் ஒரு முறை திரையிடப்படுகிறது. முந்தைய திரையிடல்களுக்கு வர முடியாமல் போன நண்பர்கள், இந்த முறை வந்து பார்த்து, கருத்துகளைப் பகிர்ந்து கொண்டால் சந்தோஷமாக இருக்கும்.

Read Full Post »

ஜனவரி நாலாம் தேதியும், ஐந்தாம் தேதியும், ஜி.என்.பி-யின் நூற்றாண்டு விழா இந்தியன் ஃபைன் ஆர்ட்ஸில், நடை பெறவுள்ளது. முதல் நாளில் ஜி.என்.பி-யைப் பற்றிய ஆவணப் படம் வெளியாகிறது. மூன்று வருடங்களுக்கு முன் நான் எழுதிய  ‘இசையுலக இளவரசர் ஜி.என்.பி’ என்ற புத்தகம், இந்தப் படத்துக்கான script-ஆக அமைந்துள்ளது. எந்தெந்தப் பகுதியை யாரை வைத்துப் பேச வைக்கலாம், எந்தெந்த விஷயங்கள் கண்டிப்பாக இடம் பெற வேண்டும், பல நூறு மணி நேர ஒலிப்பதிவுகளிலிருந்து, எந்தெந்த ஒலிப்பதிவுகளை, எவ்வளவு கால அளவுக்குச் சேர்க்க வேண்டும் என்றெல்லாம் மண்டையை உடைத்துக் கொண்டோம். இவை தவிர, ஜி.என்.பி-யின் biographer என்ற வகையில் நானும் இந்தப் படத்தில் பேசியுள்ளேன்.

சாதாரணமாய் பல மணி நேரம் ஜி.என்.பி-யைப் பற்றி வாய் ஓயாமல் பேசக் கூடியவன், என்ற போதும், கேமிரா முன் பேசுவது அத்தனை சுலபமாக இல்லை. நின்று கொண்டு பேசினால், “சார், இது ஃபோட்டோ இல்லை. சாதாரணமாய் இருங்க, இவ்வளவு விரைப்பு வேண்டாம்”, என்றனர். சரி இப்படிச் சொல்லிவிட்டார்களே, கொஞ்சம் நடந்தவாறு பேசினால், “சார்! ஃப்ரேமை விட்டு, ரொம்ப போறீங்க. கேமிராவைப் பார்த்து பேசுங்க. முகத்துல வேர்வை ரொம்ப இருக்கு (அசடு வழுவதைத்தான் சூசகமாகச் சொன்னார் போலும்)!”, என்றெல்லாம் சத்தாய்ப்புக்கு மத்தியில் பேச்சு எப்படி வரும். இரண்டு ஷாட்டுக்கு நடுவில் எதையேனும் சொன்னால், “சார்! இதை அப்டியே கேமிரா முன்னாடி சொல்லுங்க”, என்றார் இயக்குனர். அதை கேமிரா முன் சொல்லும் போது, முன்பு வந்த கோவையான மொழி மறுபடியும் வரமாட்டேன் என்று அழிச்சாட்டியம் பண்ணியது. 15 நிமிடப் பேச்சுக்கு, ஒன்றரை மணி நேரம் ஷூட்டிங். இயக்குனர் காந்தன்தான் பாவம். நாம் எவ்வளவு உளறினாலும், “ரொம்ப நல்லா பேசினீங்க”, என்றார்.

சென்ற வாரம், ப்ரிவ்யூ பார்த்து, சிற்சில இடங்களை மாற்றியமைத்தால் இன்னும் நன்றாக இருக்கும் என்று கூறினேன். படம் எப்படி வந்திருக்கிறது என்று நான் சொல்லப் போவதில்லை. நாலாம் தேதி மாலை, வந்து பார்த்துவிட்டு, நீங்கள் சொல்லுங்களேன்!

ஜி.என்.பி நூற்றாண்டு மலர் வேலை, நான் எதிர்பாராமல் வந்த ஒன்று. யார் யாரோ செய்யப் போகிறார்கள் என்ற செய்தி, கடந்த ஒரு வருடமாகவே என் காதுகளில் விழுந்து கொண்டிருந்தன. ஆகஸ்ட் மாதம், ஜி.என்.பி-யின் பேரன் மகேஷ் தொலை பேசினார்.

“வழக்கமாய் வரும் souvenir-களில் விளம்பரங்களுக்கு இடையில், சில கட்டுரைகள் இருக்கும். அந்தக் கட்டுரைகளும், “ஜி.என்.பி பெல்லாரியில் உப்புமா சாப்பிட்டார்”, “மல் வேஷ்டியை மன்னார்குடியில் வாங்குவார்”, போன்ற செய்திகளும், சிரிப்பே வராத ஜோக்குகளும் நிறைந்திருக்கும். அப்படி இல்லாமல், ஜி.என்.பி என்ற கலைஞரின் கலையைப் பற்றி முழுமையான அலசல் இந்த நூலில் இடம் பெற வேண்டும். இரண்டாவதாக, ஜி.என்.பி-யும் அவரது தந்தையாரும் எழுதிய சங்கீதம் தொடர்பான அத்தனை கட்டுரைகளும் தொகுக்கப் பட வேண்டும். மூன்றாவதாக வேண்டுமானால், ஜி.என்.பி என்ற மனிதரைப் பற்றி, அவருடன் பழகிய குடும்பத்தினர், நண்பர்கள், சக கலைஞர்கள் ஆகியோரின் எண்ணங்கள் இடம் பெறட்டும்.”, என்றேன்.

மகேஷும் இதே எண்ணத்தில் இருந்ததால், என்னிடம் மலர் தொகுக்கும் பொறுப்பை அளித்தார். கட்டுரைகளின் தலைப்புகளை முதலில் முடிவு செய்து கொண்டு, ஒவ்வொரு தலைப்புக்கும் உரியவரைத் தொடர்பு கொண்டு கட்டுரை கேட்டோம். SAK Durga, N.Ramanathan, S.Rajam, MA Bhagerathi, TM Krishna, TR Subramaniam என்று ஒரு பெரிய அறிஞர் பட்டாளமே இந்த மலருக்காக எழுதியுள்ளது. லால்குடி ஜெயராமன், டி.என்.கிருஷ்ணன், உமையாள்புரம் சிவராமன் என்று இசைத் துறையின் உச்சங்களைத் தொட்டவர்களும் அவர்கள் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளனர். ஜி.என்.பி-யின் personal secretary-ஆக பல ஆண்டுகள் செயல்பட்ட அவரது மகள் சகுந்தலாவின் கட்டுரை மிகவும் உருக்கமாய் அமைந்துள்ளது.

நெருங்கி வந்த சங்கீத சீசனுக்கு இடையில், பல கலைஞர்கள் கட்டுரை கொடுத்தது பெரிய விஷயம்தான். சிலரை, விடாக்கண்டன் கணக்காக, தொலைபேசியில் நச்சரிக்க வேண்டியிருந்தது.

வேலை ஆரம்பித்த இரண்டு மாதங்களிலேயே, இது ஒருவரால் ஆகக் கூடிய வேலை என்று புரிந்தது. அந்த நேரம் பார்த்து, என் புத்தகத்தை ஸ்ருதி பத்திரிக்கையில் மொழி பெயர்த்து, தொடராக வெளியிட, ஸ்ருதியின் ஆசிரியர் ராம்நாராயண் தொடர்பு கொண்டார். அவருடன் பேசிய முதல் நாளே, அவரை ரொம்ப வருடம் தெரியும் என்பது போன்ற நினைப்பு ஏற்பட்டது. ராம்நாராயணின் simple yet beautiful English அவருடைய பெரும் பலம். இனியவரும்,  இசை வளர்ச்சிக்காக முனைந்து செயல்படுபவரான அவரை விட சிறந்த co-editor-ஐ நான் பெற்றிருக்க முடியாது. ரொம்பவே சீனியர் என்ற போதும், என்னை நிகராக நடத்திய அவரின் பெருந்தன்மையைக் கண்டு பல கணங்களில் நெகிழ்ந்திருக்கிறேன்.

வந்த கட்டுரைகளை, ஆளுக்கு ஒரு முறை சரி பார்த்துச் செதுக்கினோம். ஆகஸ்டில் தொடங்கி டிசம்பருக்குள், அம்பது கட்டுரைகளுக்கு மேல் தொகுத்து, 264 பக்கங்களில், எக்கெச்செக்க புகைப்படங்களோடு அற்புதமான மலர் சென்ற வாரம் எங்கள் கணினியில் ஜனனித்தது. இந்த வாரம் அச்சில் வெளி வந்து கொண்டிருக்கிறது. முழுக்க முழுக்க art paper-ல் மலர் மலர்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்று சற்று முன் கிடைத்த தகவல் கூறுகிறது.

மலர் எப்படி வந்திருக்கிறது?

நானே எப்படிச் சொல்வது? இருந்தாலும் மூன்று விஷயங்கள் சொல்கிறேன்.

1. ஓவியங்கள்: ஓவியர் மணியம் செல்வனின் அட்டைப்படம் – கண் முன் கலையுலக கந்தர்வரைக் கொண்டு வந்து நிறுத்தியிருக்கிறார். ஓவியர் ராஜம், தொண்ணூறைத் தாண்டி விட்ட போதும், இந்த மலருக்காக பிரத்யேகமாய், ஜி.என்.பி பாடி பிரபலப்படுத்திய ‘வாஸுதேவயனி’ பாடலை ஓவியமாய்த் தீட்டியுள்ளார்.

2. ஜி.என்.பி-யின் கையெழுத்துப் பிரதிகள்: ஐம்பது வருடங்களாய் அச்சில் ஏறாமல், கையெழுத்துப் பிரதிகளாய் மட்டுமிருந்த மூன்று கட்டுரைகள் இந்த மலரில் அரங்கேறுகின்றன. இது தவிர, பரவிக் கிடந்த அவரின்ப் மற்ற கட்டுரைகள் அனைத்தும் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த மலரின், மற்ற எல்லாப் பகுதியை நீக்கி விட்ட போதும் கூட, இந்த ஒரு பகுதியே நூலைத் தூக்கி நிறுத்தும் என்று நம்புகிறேன்.

3. ஜி.என்.பி இறப்பதற்கு சில மாதங்கள் முன், உடல்நிலை சரியில்லாத நிலையில், வெளிநாட்டில் ஆவரைக் கேட்க வந்த ரசிகருக்காகப் பாடிய ஒரு மணி நேர கச்சேரியின் ஒலிப்பதிவும், இந்தப் புத்தகத்துடன் இலவசமாக வழங்கப்படுகிறது. கச்சேரியைக் கேட்டால், “சாகப் போகும் மனிதனின் பாட்டு”, என்று நம்பவே முடியாது.

ஐந்தாம் தேதி மாலை, பால மந்திர் ஜெர்மன் ஹாலில் (தி.நகர்), புத்தகம் வெளியிடப்படுகிறது. இசைப் பிரியர்களும், புத்தகப் பிரியர்களும் நிச்சயம் வர வேண்டும்.

Read Full Post »

Older Posts »