Feeds:
பதிவுகள்
பின்னூட்டங்கள்

Posts Tagged ‘MDR’

நேற்று மதியம் ஏதோ ஒரு உந்துதலில் திட்சதர் கல்யாணியில் செய்திருக்கும் ‘பஜரே’ கேட்க ஆரம்பித்தேன்.

அதே பாடலை வெவ்வேறு பாடகர்களின் பதிவுகளில் கேட்டுக் கொண்டு வந்தேன். ஐந்தாவது பாடகராக எம்.டி.ராமநாதனின் பதிவைக் கேட்கத் தொடங்கினேன் – முடித்தபாடில்லை.

முன்பு கேட்ட பதிவுகளின் காலப்ரமாணத்தில் பாதி இருக்கும். அல்லது அதற்கும் கீழாகக்கூட இருக்கலாம். இந்தக் காலப்ரமாணத்தில் மனம் லயிக்க சில நிமிடங்கள் ஆனது.

அனுபல்லவி தொடங்கியது.

”நிஜ ரூப தான தக்ஷ சரணாம்” என்கிற வரியை எம்.டி.ஆர் பாடுகிறார்.

மிஸ்ர சாபுவின் ஒவ்வொரு ஆவர்த்தத்திலும் ஏனோ மின்னலைத் தொட்டது போலிருக்கிறது. ஒருமுறை, இருமுறை, மூன்றாம் முறை, நான்காம் முறை என்று அவர் அதே வரியைபாடிக் கொண்டே இருக்கிறார். ஒவ்வொரு முறையும் மின்சாரம் பாய்கிறது.

அவர் அடுத்த வரிக்கு சென்ற போதும் மனம் அந்த வரியிலேயே இருக்கிறது.

பதிவை நிறுத்திவிட்டு மனத்துள் அவர் பாடியதை மீண்டும் மீண்டும் ஓட்டிப் பார்க்கிறேன். இவ்வளவு விஸ்ராந்தியாய் அவர் பாடும் போது ஏன் என் மனம் இப்படிப் பதைபதைக்கிறது?

ஏதோ ஒன்று மீண்டும் மீண்டும் ஓங்கி அடிக்கிறது. திரும்பத் திரும்ப ஓட்டிப் பார்க்கும் போது அலையடிக்கக் காரணமானது எது என்று தென்பட்டது.

நிஜரூப
தான
தக்ஷ
சரணாம்

நான்கு வரிகளில் குறிப்பிட்டுள்ளவற்றில் ஒவ்வொரு வரியும் தாளத்தின் ஒரு ஆவர்த்தம். எம்.டி.ஆர்-ன் காலபிரமணத்தினால் அது,

நிஜரூப (கனத்த மௌனம்)
தான (கனத்த மௌனம்)
தக்ஷ (கனத்த மௌனம்)
சரணாம் (கனத்த மௌனம்)
என்று ஒலிக்கிறது.

வார்த்தை மேகங்களை மௌனம் பெருக்கி ஒன்றோடு ஒன்று உரசி பேரொலியாய் பெருமின்னலாய் ஒளிர வைக்கும் ஜாலம்!

நியாயமான கோபத்தின் கூரிய வெளிப்பாடாய் மௌனம் அமைவது போல ஒலிக்காமல் அதிர்ந்தெழும் கார்வைகள்!

காலம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. மனம் அந்தக் கார்வைகளில் இருந்து மீள மறுக்கிறது.

மதுரை மணி ஐயர் ’தூக்கிய திருவடி’ பாடும் போது நிரவலில் ‘எத்தனையோ பிறவி எடுத்தெடுத்தே இளைத்தேன்’ என்று முழு வரியைப் பாடமாட்டார். அவர் கட்டியெழுப்பும் காட்சிகளில் ‘எத்தனையோ பிறவி எடுத்தெடுத்தே திளைத்தேன்’ என்று எனக்குத் தோன்றும்.

இந்தக் கார்வைகள் போன்ற புதையல்கள் இருக்கும்போது எத்தனை பிறவியாய் இருந்தால்தான் என்ன? அத்தனையும் எடுத்தெடுத்தே திளைக்கலாம்தானே!

Read Full Post »