Feeds:
பதிவுகள்
பின்னூட்டங்கள்

Posts Tagged ‘musicfest09’

Trichur Brothers (Srikrishna Mohan, Ramkumar Mohan), Trchur Mohan, D.V.Venkatasubramanian @ Brahma Gana Sabha

சீஸனில் நடக்கும் கச்சேரிகளின் எண்ணிக்கையைப் பார்த்தால், ப்ரைம் ஸ்லாட் இல்லாத கச்சேரிகள் நடக்கும் சமயத்தில், பாட்டு கேட்பவர்களை விட பாடுபவர்கள் அதிகம் இருப்பார்களோ என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது. இள பாடகர்களுக்கு இவை பெரும் வாய்ப்புகளாய் அமைகின்றன. என்னைப் போன்ற கர்ம சிரத்தையாய் கேட்பவர்கள் பாடுதான் திண்டாட்டம். எங்கே போவது என்று குழப்பம் தீராத ஒன்று.

நான் இதுவரை கேட்காதவர்கள் பலர் இருப்பதால், இளம் பாடகர்களின் கச்சேரிகளை யாரேனும் பரிந்துரைக்காமல் செல்வதில்லை. எப்படியும், நன்றாகப் பாடுவார் என்று நான் நினைப்பவரின் கச்சேரி, எங்கேயாவது இருக்கும் போது, பாடகரைப் பற்றி ஒன்றும் தெரியாமல் ஏன் செல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம்.

அந்த வகையில், இத்தனை நாள் திருச்சூர் சகோதரர்களின் கச்சேரியை கேட்காமல் இருந்தேன். சில நாட்கள் முன் சிமுலேஷன் ஒரு பின்னூட்டத்தில் இவர்களைப் பற்றி சொல்லியிருந்ததாலும், இவர்கள் கச்சேரி செய்த அரங்கில் இவர்களுக்குப் பிறகு காயத்ரி வீணை வாசித்ததாலும் இன்று பிரம்ம கான சபா சென்றேன்.

காயத்ரியின் வாசிப்பைப் பற்றி சொல்ல எனக்குக் கொஞ்சம் கூட அருகதை கிடையாது. வீணைக்கு வாணி எல்லாம் உல்லாலகாட்டிக்கு. வீணை என்றால் அது காயத்ரிதான் என்பது என் துணிபு. பந்துவராளி, ஆரபி, பிருந்தாவன சாரங்கா, தோடி, கோசலம் ஆகிய ராக தேவதைகள் புண்ணியம் செய்தவை. அதனால்தான், இன்று காய்த்ரியால் விஸ்தாரமாய் வாசிக்கப் பெற்றன. இத்துடன் அந்தக் கச்சேரியைப் பற்றி நிறுத்திக் கொள்கிறேன்.

இன்று திருச்சூர் சகோதரர்களுக்கு நாகை ஸ்ரீராம் வயலின் வாசிப்பதாய் இருந்ததாம். ஏதோ காரணத்தினால் அவர் வாசிக்க முடியாததால், கடைசி நிமிஷத்தில் கண்டதேவி விஜயராகவன் வாசிக்க ஒப்புக் கொண்டாராம். கச்சேரி தொடங்கும் முன், சகோதரர்களில் மூத்தவராய் தெரிந்தவர் இந்த விஷயத்தைக் கூறி, விஜயராகவனுக்கு நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொண்டார்.

இருவருக்கும் நல்ல சாரீரம். மூத்தவரின் குரலில் நல்ல கனம். இளையவர் குரல் comparitively சன்னமாய் ஒலிக்கிறது. இருவரின் குரலும், மந்திர ஸ்தாயி மத்ய்மத்தை சுலபமாகத் தொடும் போதும் கூட, நல்ல கனத்துடன் ஒலிக்கிறது.

வர்ணங்களில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தவை கமாஸில் “மாதே”, பைரவியில் “விரிபோனி”. இன்று கச்சேரி கமாஸ் வர்ணத்துடன் தொடங்கியது. முக்தாயி ஸ்வரத்தில், ஸ்வரத்தை முதல் காலத்திலும், சொற்கட்டுகளை திஸ்ரத்திலும், சாஹித்யத்தை இரண்டாம் காலத்திலும் பாடியது அற்புதமாய் அமைந்தது.

வர்ணத்தைத் தொடர்ந்து நடநாராயணியில் “மஹா கணபதே” பாடினர். இந்தக் கிருதியை வாத்யத்தில்தான் கேட்டுள்ளேன். நான் கேட்ட வரையில், இந்தக் கிருதியின் காலப்ரமாணம் துரிதமாகவே இருந்தது. இன்று, துரிதமும் இல்லாமல், ஒரேடியாய் சவுக்கமுமாய் இல்லாமல், இவர்கள் பாடிய கால்ப்ரமாணம்,  “இந்த அழகையா இவ்வளவு நாள் ரசிக்காமல் இருந்தோம்”, என்று எண்ண வைத்தது.

அடுத்து பாடிய பந்துவராளி sketch-ஐ தொடர்ந்து, “பரிபாலய” என்ற சுவாதி திருநாள் கிருதி பாடி, சரனத்தில் நிரவல் செய்தனர். நிரவல் விறு விறுப்பாக அமைந்து கச்சேரியை களை கட்ட வைத்தது. வயலினில் விஜயராகவன், பக்க பலமாய் விளங்கினார். அவரது மந்திர ஸ்தாயியும் கேட்க இனிமையாய் இருந்தது.

கச்சேரியின் முதல் பிரதான ராகமாக வசந்தாவை எடுத்து ஆலாபனை செய்தனர். ஆலாபனை வெகு நன்றாக அமைந்தது. இருவரின் குரலும் சர்க்கரை கரைச்சலாக இருக்கிறது. அகாரத்தில் கேட்க வெகு அற்புதமாய் இருக்கிறது. தார பஞ்சமத்தை அநாயாசமாக தொட்டுவிடும் சாரீரத்தை வைத்துக் கொண்டு, தார ஷட்ஜத்தில் நின்றபடி ‘ம்-காரத்தில்’ சஞ்சாரங்கள் தேவையா? வாயைத் திறந்து பாடினால் இன்னும் கூட நன்றாக இருந்திருக்குமே. இது ஒரு குறை அல்ல. அவர்கள் பாடியது அற்புதமாகத்தான் இருந்தது. இன்னும் கூட நன்றாக இருக்க வாய்ப்புகள் இருந்தனவோ என்று தோன்றியது. இன்னும் சில விஷயங்கள் கூட நெருடின. அவை, இன்று பாடப்பட்ட எல்லா ராகங்களுக்கும் பொருந்தும் என்பதால் கடைசியில் சொல்கிறேன்.

“ஹரிஹர புத்ரம்” என்ற தீட்சிதரின் கிருதி வசந்தாவின் இமயம். சவுக்க காலத்தில், கண்ட ஏகத்தில், கம்பீரமாய் மிளிரும் கிருதியை அற்புதமாய் பாடினர். இது போன்ற கிருதிகளுக்கு, நிட்ரவல் ஸ்வரம் எல்லாம் தேவையே இல்லை. கிருதியை ஒழுங்காகப் பாடினாலே ராக பாவம் முழுமையாய் வந்துவிடும். இதனை உணர்ந்து, அளவோடு நிறுத்திக் கொண்ட சகோதரர்களுக்கு சபாஷ்!

ஜி.என்.பி பல கிருதிகளை கச்சேரி மேடையில் புழங்கச் செய்துள்ளார். அவற்றை, அவர் பாடிய விதத்தில் கேட்கத்தான் எனக்கு விருப்பம். ஒரு கிருதியை மட்டும் அவர் பாடிய விதத்தில் பாடாமல் இருந்தால் நன்றாயிருக்குமே என்று எனக்குத் தோன்றும். பூர்ணசந்திரிகாவில் “தெலிஸி ராம”-தான் அந்த கிருதி.  “ராமா என்றால் பரப்பிரம்மம் என்றும் பொருள், ஆனால் சிலர், பெண் என்றொரு அர்த்தமும் அதற்கு இருப்பதாகக் கூறுவர். அவர் காமாந்தகராய் இருந்தாலன்றி அவருக்கு இந்த அர்த்தம் தோன்றாது”, என்று கடுமையான சாடல் நிறைந்த பாடல். அதை அதி துரிதத்தில் சிட்டை ஸ்வரம் எல்லாம் போட்டுப் பாடும் போது, ஏதோ சந்தோஷமான பாடல் போன்ற எண்ணம் ஏற்படுகிறது. இந்தக் காரணத்தால், இன்று திருச்சூர் சகோதரர்கள், இந்தப் பாடலை துரித காலத்தில் பாடியதை என்னால் அதிகம் ரசிக்க முடியவில்லை. (அது அவர்கள் குற்றமல்ல.)

பொதுவாக, கச்சேரிகளில் சுத்த மத்யம ராகங்கள் ஒலிக்கும் அளவுக்கு பிரதி மத்யம ராகங்கள் ஒலிப்பதில்லை. இன்று விரிவாகப் பாடப்பட்ட ராகங்கள் முன்றுள், இரண்டு பிரதி மத்யம ராகங்களாக அமைந்ததைக் காண மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. 

கரணம் தப்பினால் மரணம் என்ற வகை ராகம் சுசரித்ரா. சுத்த ஸ்வரங்களை நன்றாக சாதகம் செய்திருந்தால்தான், இது போன்ற ராகங்களை கையாள முடியும். சிலர், இது போன்ற ராகங்களை கஷ்டப் பட்டு பாடுவார்கள். அதைக் கேட்பதும் கஷ்டமாகவே இருக்கும். இன்று இவர்கள், தோடி, கல்யாணி, பைரவி பாடுவது போல, பிரதான ராகமாக சுசரித்ராவை  அநாயசமாக ஆலாபனை செய்தனர்.  அரைத்த மாவையே அரைக்காமல், புதியதாய் பாட முயன்றதற்கே இவர்களை எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் பாராட்டலாம். இருவரும் சேர்ந்து 16 நிமிடங்கள் ஆலாபனை செய்தனர்.அவர்கள் பாடியதை எல்லாம் பத்து நிமிடத்துக்குள் அடக்கி, அற்புதமாய் வாசித்தார் விஜயராகவன். சுசரித்ராவை ஆரம்பித்ததும், “வேலும் மயிலுமே” பாடப் போகிறார்கள் என்று நினைத்தேன். ஆலாபனையைத் தொடர்ந்து, தானம் பாட ஆரம்பித்ததும், சற்றே வியந்தேன்.  தானத்தை, பெயருக்குப் பாடாமல், மத்யம காலத்தில், ராகம் முழுமையாய் வெளிப்படும் படி பாடியது நிறைவாய் இருந்தது. ஆனால் தானம் பாடி முடிக்கும் போதே, நேரம் நிறைய ஆகிவிட்டது.

“ராமா ராகவா பாஹிமாம். சுசரித்ர பட்டாபி”, என்ற ஆதி தாள பல்லவி. (2 களை, சமத்தில் எடுப்பு). நேரக் குறைச்சலால் நிரவல் செய்யாமல் நேரே ஸ்வரத்துக்குத் தாவிவிட்டனர். கொஞ்சம் ஏமாற்றமாக இருந்தாலும், புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. நிரவல் செய்யவே நேரம் இல்லாத போது, ஸ்வரப்ரஸ்தாரத்தை சுசரித்ராவிலேயே நிறைய பாடி இருக்கலாம். ஒரு ராகத்தை வெகு நேரம் பாடினால் அலுப்பு ஏற்படும் என்பதனால், ராகமாலிகை ஸ்வரங்கள் பாடும் பழக்கம் ஏற்பட்டது. சுசரித்ராவே முழுமையாகப் பாட நேரமில்லாத போதும், ஆனந்த பைரவி, வலஜி, ரேவதி போன்ற ராகங்களில் ராகமாலிகை தேவைதானா, என்ற கேள்வி எழுந்தது. அதுவும் ஆனந்த பைரவியின் mood-ம் சுசரித்ராவின் mood-ம் முற்றிலும் வேறுபட்டு இருந்தன. இதனால், நல்ல கனவு, திடீர் என்று கலைந்த உணர்வு ஏற்பட்டது.

கடைசியில் வைத்த கோர்வையில் ராக ஆரோகண, அவரோகணம் வரும்படியாக வைத்தது, நன்றாக இருந்தது. இது போன்ற அரிய ராகங்கள், ரசிகர் மனதில் புரிய ஏதுவாயிருக்கும். எனக்குப் பக்கத்தில் இருந்தவருக்கும், இந்த கோர்வையை கேட்டவுடன்தான், இது மேளகர்த்தா ராகம் என்று விளங்கியது.

ஸ்வரங்களுக்குப் பின், பல்லவியை திரிகாலம் செய்து, திஸ்ரமும் செய்தனர். கச்சேரியின் கடைசிக்குத் தனி தள்ளப்பட்டதால், crisp-ஆக அமைந்தது. மிருதங்கம் வாசித்தவர் சகோதரர்களின் தந்தை திருச்சூர் மோகன் என்பதால், வருத்தப்பட்டிருக்க மாட்டார். கடம் வாசித்தவர் டி.வி.வெங்கடசுப்ரமணியம். இருவரும் திஸ்ர நடையில் கொஞ்சம் கோடி காட்டிவிட்டு, சௌக்யமாக வாசித்தனர். தனியில் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல ஒன்றுமில்லை என்றாலும், பாடல்களுக்கு நல்ல போஷாக்கு அளிக்கும் வகையில் வாசித்தனர்.

சரி, முன்னால் சொன்ன நெருடல்களுக்கு வருவோம்.

இரட்டையர்கள் கச்சேரிகளில், பொதுவாய், ஒருவர் ஒரு ராகத்தையும், மற்றவர் இன்னொரு ராகத்தையும் ஆலாபனை செய்வர். அன்றைய ஆலத்தூரிலிருந்து, இன்றைய லால்குடி siblings வரை இதுதான் நடைமுறை. இல்லாவிடில், பாதி ராகத்தை ஒருவர் நிர்வகிக்க, மீதியை மற்றவர் நிர்வாகம் செய்வார். திருச்சூர் சகோதரர்கள், நிமடத்துக்கு ஒரு தரம் மாறி மாறிப் பாடுகின்றனர். பெரியவரின் குரலில் அழகாக உருவாகும் வடிவம், முழுமை பெறும் முன்னரே அடுத்தவரின் குரல் கேட்கும் போது, கொஞ்சம் தொடர்ச்சி அடி வாங்குகிறது. உதாரணமாக, ஆலாபனையின் ஒரு இடத்தில் ஒரு வர்ஜ பிரயோகத்தை ஒருவர் ஆரம்பிக்க,அது முழுமையாய்ப் பாடு முன்னரே மற்றவர் வேறொரு பிரயோகத்தை ஆரம்பித்துவிட்டார். சில இடங்களில், இருவருமே ராகத்தின் ஒரே மாதிரியான பிடிகளை, அவரவர் பாணியில் அடுத்தடுத்து பாடுகின்றனர். இது போன்ற ஆலாபனை ஜுகல்பந்திகளுக்குப் பொருத்தமாக இருக்கும். அங்கு ‘sawal jawab’ வகையிலான விரிவாக்கங்களை எதிர்பார்த்துப் போவோம். ஆதலால், ஒருவர் பாடிய இடத்தை, அடுத்தவரும் பாடினாலும் அலுப்பு ஏற்படுவதில்லை. ஒருவர் பாடினால் 10 நிமிடத்தில் முடியும் ஆலாபனை, இருவரும் பாடுவதால் 15 நிமிடங்களுக்கு  நீட்டிக்கப் படுகிறது.

இன்னொரு விஷயம். ஆலாபனையின் ஆரம்பத்தில் நிதானமாகப் பாடினாலும், சில இடங்களில் கற்பனையில் உதிப்பதை எல்லாம் கொட்டித் தீர்த்துவிட வேண்டும் என்கிற வேகம் தென்பட்டது. மைசூர் பாகு செய்வதைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா? பாகாக்கி ஊற்றினால் மாடும் சாப்பிட முடியாது. உலரும் முன், அதை துண்டங்களாக்க வேண்டும். ஒரே பாகு என்றாலும், துண்டங்களுக்கு இடையில் கொஞ்சம் இடைவெளி வேண்டும். அளவும் சீராக இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் பார்க்கவும், சுவைக்கவும் ஏற்றதாய் இருக்கும். இது ராகங்களுக்கும் பொருந்தும். குறிப்பாக, இருவரில் மூத்தவர் இதை நன்குணர வேண்டும். ஆலாபனையில் பல அழகிய கோவைகளுக்கு இடையே கொஞ்சம் நிறுத்தங்கள் (pause) கொடுத்துப் பாடினால், ராகத்தின் விரிவாக்கத்தை ரசிகர்கள் உள்வாங்கிக் கொள்ள ஏதுவாய் இருக்கும். இல்லையெனில்,  ஒரு சங்கதியை ரசிப்பதற்குள், மூன்று சங்கதிகள் கடந்து சென்றுவிடும்.

இவை எல்லாம் கொஞ்சம் நெருடினாலும், கச்சேரி ரொம்பவே ரசிக்கும் படி இருந்தது. சீஸனில் நிச்சயம் கேட்க வேண்டும் என்று நான் வைத்திருக்கும் பட்டியலில், இவர்களுக்கும் நிச்சயம் ஒரு இடமுண்டு.

Read Full Post »

Suryaprakash, M.A.Sundaresan, Srimushnam Raja Rao, E.M.Subramaniam @ Parthasarathy Sami Sabha

சூர்ய பிரகாஷை ஒவ்வொரு சீஸனிலும் ஒரு முறையாவது கேட்டு விடுவேன். நல்ல குரல். தெளிவான உச்சரிப்பு. கச்சேரியைக் கேட்டு பாடலை எழுதிக் கொள்ளலாம் என்று விஜய் சிவாவுக்கு அடுத்து, இவரைத்தான் சொல்ல வேண்டும். விரிவான பாடாந்திரம், என்று குறிப்பிடும் படியான அம்சங்கள் பல இவர் பாட்டில் உள்ளன.

பார்த்தசாரதி சபாவில் இன்று அவருக்கு நல்ல செட். எம்.ஏ.சுந்தரேசன் பாட்டை போஷாக்கு செய்வதில் வல்லவர். ராஜா ராவின் வாசிப்பு, சில நாட்கள் இடியாய் முழங்கும், சில நாட்கள் தென்றலாய்த் தவழும்.

இன்று தென்றல் பக்கம் தாயம்.

கச்சேரியை பேகடா வர்ணத்தில் தொடங்கினார் சூர்யபிரகாஷ். வர்ணம் முடிவதற்குள் அவர் குரல் நல்ல பதத்தை அடைந்துவிட்டது.  ‘சிவலோக நாதனை’, என்று கோபால கிருஷ்ண பாரதி கிருதியைத் தொடங்கிய போதே கச்சேரி களை கட்டிவிட்டது. ரவை சங்கதிகள் இன்று அவர் நினைத்த வண்ணம் விழுந்தன.  ‘மானிட ஜென்மம் கொடுத்தார்’ என்ற இடத்தில் பாடிய ஸவரங்கள் வெகு அழகு. ஸூர்யபிரகாஷ் பாடியதை அப்படியே எம்.ஏ.சுந்தரேசன் வாசிக்கவில்லை. பாடகர் பாடியதற்கு complimentary-ஆக வாசித்தார். அது பாடகரரின் கற்பனையை இன்னும் தூண்டி விடும் வண்ணம் அமைந்தது. மாயாமாளவகௌளையைத்

தொடர்ந்து, ‘மறுகேலரா’ கிருதி பாடினார். ஜெயந்தஸ்ரீ-யின் குழைவுகள் அனைத்தையும் அற்புதமாய் சூர்யபிரகாஷின் குரல் வெளிப்படுத்தியது.

அதனைத் தொடர்ந்து, sub-main-ஆக நாட்டைக்குறிஞ்சியை எடுத்துக் கொண்டு ஆலாபனை செய்தார். நாட்டைக்குறிஞ்சி மிகவும் ரக்தியான ராகம். இந்த ராகத்தின் ஸ்வரங்கள், நல்ல காதலர்களுக்கு ஒப்பு. சில ஸ்வரங்கள் ஒன்றொடு ஒன்று பிணைந்திருக்கும். ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றுக்குச் செல்வதற்குள் ஏகப்பட்டு குழைவுகளைக் கடக்க வேண்டியிருக்கும். தூறல், பெரு மழை, புயல் என்று இழுத்த இழுப்புக்கெல்லாம் வரும் அற்புத ராகம் நாட்டைக்குறிஞ்சி. அதன் பாவத்தை சூர்யபிரகாஷ் பாடிய போது நன்குணர முடிந்தாலும், சுந்தரேசன் வாசிக்கும் போது, வேறொரு உலகத்துக்கே சென்றுவிட்டேன்.

குறிப்பாக அவரது மந்த்ர ஸ்தாயி தந்தியில் பாரூர் வழிக்கே உரிய வகையில் அவர் வாசித்த பிரயோகங்கள் நெஞ்சை அள்ளின. ஆலாபனையைத் தொடர்ந்து வந்த பட்டணம் சுப்ரமண்ய ஐயரின் (கச்சேரி முடிந்ததும் பாடகரைக் கேட்டு வாக்கேயக்காரர் பெயரை அறிந்து கொண்டேன்)  “நீது மூர்த்தினி” கிருதியை இன்றுதான் முதன் முறையாய் கேட்கிறேன்.  “மந்தர கிரிதர” என்ற இடத்தில் அளவாய் ஸ்வரம் பாடினார் சூர்யபிரகாஷ். குமுக்கிக்களை அள்ளி வீசி, டேக்கா சொற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ராஜா ராவின் மிருதங்க வாசிப்பு, கல்பனை ஸ்வரங்களுக்கு தனி மெருகைச் சேர்த்தது.

அடுத்த ராகம் தொடங்கியதும், சுபபந்துவராளியா, ஷட்விதமார்கினியா என்று குழம்பி, கடைசியில் முதல் பாதி சுபபந்துவராளி, ரெண்டாவது பாதி கல்யாணி, என்று முடிவுக்கு வந்தேன். ஆனால், ராகம் பேர் தெரியவில்லை.  இறுதியில் ஸுர்யபிரகாஷே ராகம் பேரைச் சொன்னார்.  ஜோதிஸ்வரூபிணி, ரிஷபப்ரியா என்று அழகான, ஆனால் அதிகம் கையாளப்படாத மேளகர்த்தா ராகங்கள் போல இதுவும் ஒன்று என்று மாயூரம் விஸ்வநாத சாஸ்திரியின் “மஹாராஜ ராஜேஸ்வரி” கிருதியை இன்று கேட்ட போது விளங்கியது. உருக்கமும், கம்பீரமும் கலந்த ராகத்தை நிரவல் செய்து முடித்த போது, ஸ்வரமும் பாடியிருக்கக் கூடாதா என்று தோன்றியது. (ராகம் பெயரை மறந்து போய் அல்ல, வேண்டுமென்றேதான் கூறவில்லை. இவ்வளவு clue இருக்கிறதே. நீங்களே கண்டு பிடித்துக் கொள்ளுங்கள்:-))

பிரதான ராகமாக பைரவியைப் பாடும் முன், அனுபல்லவியில் தொடங்கி சிவனின் சங்கராபரண கிருதியான “மகாலஷ்மி” பாடினார். கல்யாணியை கூட filler-ஆக கேட்டு இருக்கிறேன். இதுதான் முதல் முறையாக சங்கராபரணத்தை இப்படிக் கேட்கிறேன். அப்படி ஒன்றும் மோசமாய் இல்லை.

பிரதான ராகமான பைரவியை 8 நிமிடங்கள் ஆலாபனை செய்தார் சூர்யபிரகாஷ். நிறைய அற்புதமான இடங்கள் கோடியிட்டுக் காட்டப்பட்டாலும், முழுமையாகப் பாடப்படாதது போல் தோன்றியது. இன்னும் ஐந்து நிமிடங்களுக்கு நிதானமாய் பாடியிருக்கலாமோ என்று தோன்றியது. இரண்டு மணி நேர கச்சேரியில் இரண்டு ராகம் பெரியதாய் பாடி, ராகம் தானம் பல்லவி வேறு பாடியதால், பைரவியின் முழு பரிமாணங்களும் வெளி வராமல் போயின. ராமன் சீதையைக் கண்டு பாடும், “யாரோ இவர் யாரோ” பாடினார். “சந்திர பிம்ப முக மலராலே” என்ற இடத்தில் நிரவல் செய்வார் என்று எதிர்பார்த்திருந்த வேளையில், ஸ்வரத்துக்குத் தாவிவிட்டார் சூர்யபிரகாஷ்.

ஸ்வரத்தைத் தொடர்ந்து தனி ஆவர்த்தனம் வாசித்தனர். கரடு முரடான கணக்கு வழக்குக்குள் செல்லாமல், சௌக்யமாய் வாசித்தனர் இருவரும். திஸ்ர நடை அமைத்து, திஸ்ரத்தில் சதுஸ்ரம் செய்து, அதை மேல் காலத்தில் வாசித்தது சிறப்பாக அமைந்தது. கடைசியில், சமத்தில் ஆரம்பித்து, இடத்தில் முடியுமாறு அமைந்திருந்த கோர்வையும் சிறப்பாக இருந்தது.

கச்சேரி முடிய அரை மணி இருந்த போது, ஹம்சானந்தியை ராகம் தானம் பல்லவிக்கான ராகமாய் எடுத்துக் கொண்டார் சூரி. சோகம் மெலிதாய் இழையோடும் ராகத்தில், எக்கச்சக்கமாய் பிருகாக்கள் போட்டு பாடியது கொஞ்சம் அவசர கதியாய் பாடியது போலத்தான் இருந்தது.  ‘ட ட டாஆ டா’ என்றெல்லாம் பாடிய தானம் கொஞ்சம் காமடியாகத்தான் இருந்தது. ஆலாபனையும், தானத்தையும் கேட்ட போது, பைரவியை இன்னும் நிறைவாகப் பாடியிருக்கலாமே என்று நினைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. “ஸ்வர லய பாவ ராக சங்கமம் – தக்ஷிண உத்தர”, என்று வட நாட்டு இசைக்கும் நம் இசைக்கும் பாலம் அமைக்கும் நோக்கோடு அமைக்கப்பெற்ற பல்லவி. கண்ட திருபுடையில், ஒன்றேகால் இடம் தள்ளி எடுப்பு. மேல் காலம், திஸ்ரம் போன்ற சாகசங்கள் சில ச்மயம் சூர்யபிரகாஷை இடரியும் விட்டன. ராகமாலிகையாய் பாடிய தர்பார் நன்றாக இருந்தது. பெஹாகில் ஸ்வரம் பாடும் போது, நமக்கு அது வட இந்திய ராகம் என்று புரியாமல் போய் விடுமோ என்று பயந்து, “உத்தர சங்கீதம்” என்ற சொற்களையும் இடையில் பாடி, ஸ்வரத்தை முடித்தது, அவ்வளவு நன்றாக அமையவில்லை.

மொத்தத்தில், கச்சேரியின் இந்தப் பகுதி உத்திரத்துக்கு லாபமாகவில்லை. தக்ஷிணத்துக்குத்தான் நஷ்டம்
கல்யாண வசந்தத்தில்,   ‘இன்று வருவாரோ’ வெகு அழகாக அமைந்திருந்தது. இதுவும், நான் முதன் முறையாய் கேட்கும் பாடல். (யாருடையது?)

கச்சேரியை முடிக்கும் முன் பாடிய “எப்ப வருவாரோ” வழக்கமாய் எல்லோரும் பாடுவது போலத்தான் இருந்தது. அதாவது, “எப்ப வரு (ஒரு மூச்சிழுப்பு) வாரோ (war-ஓ?)”,  என்றே பாடினார்:-)  சண்டையை பார்க்க பயங்கர ஆவலில் இருப்பது போல, ‘வாரோ’-வில் எக்கச்செக்க சங்கதிகள்:-)

Verdict: Very Good concert. Could have easily been an excellent concert.

Read Full Post »

ஒவ்வொரு சீசனிலும் 35-40 கச்சேரிகள் கேட்டுவிடுவேன். அவற்றில் சரி பாதியாவது வளரும் கலைஞர்களின் கச்சேரிகளாக இருக்கும். அதிக எதிர்பார்ப்பும், கூட்டத்துக்குப் பாட வேண்டிய கட்டாயம் இல்லாத நிலையில், நிதானமாக, அழுத்தமாகப் பாடுவதில் இவர்களால் கவனம் செலுத்த முடிகிறது. 2 மணி நேர கச்சேரியில் 4 பாடல்கள் பாடினாலும் யாரும் இவர்களை குற்றம் சொல்லப் போவதில்லை.

இந்த வகையில், நான் இந்த சீஸனில் கேட்கப் போகும் இளைய தலைமுறையைப் பற்றி தொடர்ந்து எழுத விரும்புகிறேன். அபிஷேக் ரகுராம், டி.என்.எஸ்.கிருஷ்ணா, சிக்கல் குருசரண் போன்ற, இளைஞர்களாக இருந்தாலும், பிரபலம் ஆகிவிட்டவர்களை நீக்கி, மற்றவர்களை  இங்கு ப்ரோஃபைல் செய்வதாக எண்ணம்.

முதலாமவர்: ராமகிருஷ்ணன் மூர்த்தி

இவரை நான் ஒரு முறைதான் கேட்டுள்ளேன். அந்த அனுபவத்துக்கு முன்னும், பின்னும், பலர் இவரது இசையை சிலாகித்துக் கூறக் கேட்டிருக்கிறேன்.

நன்னு என்கிற சுப்ரமணியனின் மிருதங்க அரங்கேற்ற கச்சேரியில் பாடிய போது கேட்டேன். குருவாயூர் துரை, செங்கல்பட்டு ரங்கநாதன், பி.எஸ்.நாராயணசாமி, விஜய் சிவா, சஷாங்க், மதராஸ் கண்ணன் என்று எண்ணற்ற வித்வான்கள் கூடியிருந்த சபையில், அரங்கேற்ற கச்சேரி என்று அரை நிமிஷம் கூட தோன்றா வண்ணம் அமைந்த கச்சேரி அது.

அன்று ராமகிருஷ்ணன் பாடிய காம்போதி வெகு அற்புதம். இனிமையான குரல். ராகம் பாடும் போது அசாத்தியமான அழுத்தம். காலப்ரமாணத்தில் நல்ல பிடிப்பு. நான் கேட்ட அன்று, ‘ஸ்ரீ சுப்ரமண்யாய நமஸ்தே’ கிருதியை பிரதானமாகப் பாடினார். ‘மனஸிஜ கோடி கோடி’ என்ற வரியை இரண்டு காலங்களில் பாடி, திஸ்ரமும் செய்தார். வாஸவாதியில் நிரவல். காம்போதியின் காந்தாரத்தை மையமாக வைத்து, அவர் பின்னிய அழகிய கோவைகள் இன்னும் காதுகளுள். ஸ்வரம் பாடும் போது, அவ்வப்போது ‘சகல தேவ’, ‘பூஸுராதி’ போன்ற இடங்களுக்கும் பாடியது, லா.ச.ரா பாஷையில் சொன்னால் “பஹு ருசி”.

இன்னும் சில நாட்களில் இருபது வயதுக்குள் நுழையப் போகும் இவ்விளைஞர், காலிஃபோர்னியாவில் (இர்வைன்) பொறியியல் படிப்பு படிக்கிறார். பிறந்தது இந்தியாவில் என்றாலும், தந்தையின் பணி காரணமாக 3 வயதிலிருந்து அமெரிக்க வாசம்.

டெலிஃபோனில் அவரைப் பிடித்தேன். நல்ல தமிழில் தெளிவாகப் பேசுகிறார். “எனக்கு ஆறரை வயதாகும் போது, திருமதி. பத்மா குட்டியிடம் இசை பயில ஆரம்பித்தேன். பாட்டு விஷயத்தில் அவர் ரொம்பவும் கறாராக இருப்பார். அதனால், முதலில் நான் கொஞ்சம் பயந்தேன். என் அம்மாதான், ஒவ்வொரு நாளும் என்னுடன் உட்கார்ந்து, என்னை சாதகம் செய்ய வைத்து, அடுத்த கிளாசில் போய் திட்டு வாங்கிக் கொள்ளாமல் இருக்கும் படி பார்த்துக் கொண்டார். நாட்பட நாட்பட, என்னை இசை இழுத்துக் கொண்டது. திருமது பத்மா குட்டியிடம் பல உருப்படிகள் பாடம் செய்தேன். எனக்கு பதினொரு வயதாகும் போது டில்லி சுந்தரராஜனிடம் கற்க ஆரம்பித்தேன். அப்போது அவர் LA-வில் சில காலம் தங்கி இருந்தார். அவரது வயலின் வித்வத் எல்லோரும் அறிந்ததே. ஆனால், அவர் அற்புதமாகப் பாடக்கூடியவர் என்று பலர் அறிந்திருக்க மாட்டார்கள். முதல் முறை அவர் பாடிக் கேட்டதும் I was bowled over. தொடர்ந்து அவரிடம் இந்தியாவிலும் அமெரிக்காவிலும் கற்க ஆரம்பித்தேன்.”, என்றார்.

தனது ஒன்பதாவது வயதிலிருந்து வருடம் தவறாமல் மூன்று மாதம் இந்தியாவில் சங்கீத சிட்சை. பதிமூன்று வயதிலிருந்து கச்சேரிகள் செய்கிறாராம். 3-4 வருடங்களாக டிசம்பர் ஜூனியர் ஸ்லாட்டில் நிறைய கச்சேரிகள் செய்துள்ளார். இந்த வருடம் அகாடமியில் செய்த கச்சேரியில் பைரவி அமர்க்களமாய் இருந்தது என்ற கேட்டவர்கள் கூறுகின்றனர். ஆலத்தூர், செம்மங்குடி, டி.எம்.டி, பிருந்தா-முக்தா, ஜி.என்.பி என்று பலரின் பாடலை விரும்பிக் கேட்டாலும்,  “ராமநாதபுரம் கிருஷ்ணனின் இசையில் மேல் தனி பிரியம். அவர் பாட்டில் சங்கீதத்தின் எல்லா அம்சங்களும் சரியான கலவையில் இருப்பதாக எனக்குத் தோன்றும்.”, என்கிறார்.

கிளீவ்லேண்ட் போட்டியில் 2003-ல் முதல் இடம். அதற்குப் பரிசாய் 2005-ல் முழு நீளக் கச்சேரி செய்து, நற்பெயரைத் தக்க வைத்துக் கொண்டுள்ளார். 2007-ல் மியூசிக் அகாடமி போட்டிகளில், ஐந்து பரிசுகளை அள்ளியுள்ளார். 2008-ல் அகாடமியின் Spirit of Youth festival-ல் சிறந்த பாடகராகத் தேர்வு பெற்றிருக்கிறார். முசிறி அறக்கட்டளை விருதும், மகாராஜபுரம் விஸ்வநாத ஐயர் அறக்கட்டளை விருதும் இவரை அலங்கரிக்கின்றன.

பாட்டையும் படிப்பையும் தவிர, Basketball, Tennis பார்க்க ஆர்வமாம்.

இன்னும் இரண்டு வருடம் படிப்பு முடிந்தால் அமெரிக்கா ஓடிவிடுவேன் என்று பலர் கூறும் வேளையில்,  “படிப்பு முடிந்ததும், இந்தியாவுக்கு நிரந்தரமாக வந்துவிடுவேன்” என்கிறார் ராமகிருஷ்ணன் மூர்த்தி. இசைத் துறையில் நன்றாகக் காலூன்றியதும், முழு நேரப் பாடகனாவதுதான் நெடுங் காலத் திட்டமாம். (long term plan என்பதை நெடுங்காலத் திட்டம் என்று தமிழ்ப் படுத்தலாமா?)

சிறு வயதில் தவறாமல் சாதகம் செய்ய வைப்பது, வருடம் தவறாமல் இந்தியாவுக்கு அழைத்து வருவது, பாடுவதைத் தொழிலாகக் கொள்ளும் எண்ணத்தைக் கண்டிக்காமல் ஊக்குவிப்பது, என்று ராமகிருஷ்ணன் மூர்த்தியின் பெற்றோர்கள் ஆற்றியிருக்கும் பணி அளப்பெரியது. “I must have been really blessed to have such wonderful parents”, என்கிறார் ராம் (இதுவும் நானில்லை – அவன்;-)). அவரிடம் பேசி முடிக்கும் போது,  “சீஸனில் meet பண்ணலாம் ”, என்றேன்.  “நிச்சயம் சந்திக்கலாம்.”, என்று தெள்ளு தமிழில் பதிலுரைத்தார்.

அஸ்திவாரம் பலமாக அமைந்திருக்கிறது. எல்லாம் சரியாகச் சென்றால், நல்லதொரு நெடும் கட்டிடம் உருவாவது உறுதி.

Read Full Post »

கந்தர்வ கானம்

கந்தர்வ கானம்
 
ஜி.என்.பி நூற்றாண்டு மலரைப் பற்றி ஒரு பதிவு எழுதுவதாகப் போன பதிவில் எழுதியிருந்தேன். அதற்கு அவசியம் வைக்காமல் இன்றைய டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா, சென்னை பதிப்பின் நான்காம் பக்கத்தில்  ஒரு கட்டுரை வந்துள்ளது.
 
கட்டுரையை இங்கு இடுகிறேன். நன்றி ஷாலினி.
 
 
 
GNB: THE MAN & HIS MUSIC
Shalini Umachandran | TNN
 
He only wore khadi. He was the brand ambassador for Philips radios in the 1960s. He collected watches and cars from across the world. But to materials scientist and music lover Lalitha Ram, legendary Carnatic musician GN Balasubramaniam is a ‘gandharva’. 
 
 “Gandharvas are mythical beings known for their beautiful music. I believe GNB was a ‘gandharva’ who lost his way and landed on earth,” says Ram, co-editor of a commemorative volume on GNB, ‘Gandharva Ganam’, that will be released on January 5. “That’s why I chose the title. I know I sound fanatical when I talk about GNB,” he says, laughing. “But he has had a profound influence on my life,” says the 30-year-old. “He kept experimenting with music and that inspires you to reinvent yourself, no matter what your field is.” 
 As 2009 is GNB’s centenary year, his family wanted to bring out a souvenir paying tribute to him and his music. “We’ve focused more on his music,” says V Ramnarayan, editor of ‘Sruti’ magazine, who worked with Ram on the volume. 
“We listed various facets of GNB’s music — his compositions, handling of ragas, preparation for concerts, layas, voice, kritis… and got experts to write about them,” says Ram, who has also written a Tamil biography of GNB, ‘Isai Ulaga Ilavarasar GNB’. “He is the best example of lakshya (creativity in music) blending with lakshana (grammar). GNB was known for his technical genius and that’s what this book focuses on,” he explains.
 
 ‘Gandharva Ganam’ is divided into three sections: the first has analyses of GNB’s music by experts, the second comprises writings by GNB and his father; and the final section contains personal reminiscences by friends and admirers. “People know that GNB wrote many articles on music but they’ve never been compiled. We’re hoping this volume will change that,” says Ramnarayan. 
The book also contains three unpublished articles and a CD with a rare recording that GNB made for a foreigner just before his death in May 1965. “It was hard to read his handwriting in the unpublished articles,” says Ram. “It’s been satisfying to do research and discover new facets of the man and his music,” he says.
Ramnarayan adds that the articles were all in English and impeccably written. “He held a BA Honours in English Literature and his writings show his familiarity with poet s like Milton, the Greek tragedies, Western philosophy and music,” he says.
The volume is peppered with a number of rare photographs. Ram spent days in the Roja Muthiah library. “I found original film posters (GNB acted in five Tamil films) and even a Philips ad in which he was endorsing a radiogramme,” says Ram.
Ram has been an ardent admirer of GNB since his school days. “I listen to his music every day,” says Ram, whose fascination with GNB began after he watched a documentary on the musician on Doordarshan as a boy. Ramnarayan, though, is a relatively new convert. “I had heard GNB live when I was about 10, but didn’t think much of his music. In fact, I even believed he sang off-key. But that was until the beginning of this year when I watched a series of DVDs of a workshop analysing GNB’s music that Sruti had conducted in 1992,” he says. “That’s when I realised how profound yet accessible his music is. He is easily one of the most intellectual Carnatic musicians.”
RARE GLIMPSES:  GNB during a recording for AIR; GNB with Ragini, ML Vasanthakumari & Padmini at a party hosted by MLV’s father Aiyyasami Iyer after GNB received the Sangeetha Kalanidhi in 1958, and GNB inspecting a Philips radio, for which he was brand ambassador

Read Full Post »

Season Teaser

இந்த சீஸன் எனக்கு 19-ம் தேதி ஆரம்பிக்கிறதென்றாலும். போன வார இறுதியை சென்னையில் கழித்தேன்.

ஜி.என்.பி நூற்றாண்டு மலர் தயாரிக்கும் வேலையே வார இறுதியை எடுத்துக் கொண்டு விட்டது. கையில் ஒன்றுமே இல்லாமல் தொடங்கி, சில மாதம் விடாமல் பலரைத் துரத்தி, கிடைத்தவற்றை சீர்படுத்தித் திரும்பிப் பார்த்தால், ஐம்பது கட்டுரைகளுக்கு மேல் கைவசம்! சரி, மலர் கதை விவரமாக வேறொரு பதிவில்.

கிடைத்த சொல்ப சமயதல்லி (பெங்களூரு வாசம்) கால் கச்சேரியைக் (சனிக் கிழமை) கேட்கவும், ஓர் அற்புதமான ஓவியக் கண்காட்சியைப் (ஞாயிறு) பார்க்கவும் முடிந்தது. மணியம் செல்வனின் குடும்பத்தினரின் ஓவியங்கள் பற்றி விவரமாகச் சொல்ல வேண்டும். (ஹி!ஹி! இப்படிச் சொல்லியே ஒப்பேத்தறது வசதியாத்தான் இருக்கு;-))

3.45-க்கும் – 5.00 மணிக்கும் இடையே கிடைத்த நேரத்தில் பக்கத்திலிருந்த பிரம்ம கான சபாவில் நுழைந்தேன். சகேதராமன் பாட்டு. நான் நுழையும் போது, ஹால் almost full. காலியாய் இருந்த இருக்கைகளைக் காத்தபடி அடுத்த இருக்கைக்காரர்கள். மாடிக்குச் சென்று பால்கனியில் செட்டில் ஆவதற்குள் (நான் போனதே லேட்) வர்ணமும் கல்யாணி ஆலாபனையும் முடிந்துவிட்டன. ‘வாசுதேவயனி’ என்று ஆரம்பித்தது, ‘அட! நம்ம பாட்டு’, என்று ஒரு முறை புன்னகைத்தேன்.

ஜி.என்.பி இந்தப் பாடலைப் பாடிய ரிக்கார்டை எத்தனை முறை கேட்டிருப்பேன் என்று கணக்கேயில்லை. அனுபல்லவயில் தார ஷட்ஜம், நிஷாதம், தார ரிஷபம் என்றி வெவ்வேறு இடங்களில் நிறுத்திக் குழைக்கும் அழகுக்கு ஈடேயில்லை.

அந்த சங்கதிகளை சாகேதராமன் அழகாகவே பாடினார். அன்று சாகேதராமனுக்கு குரல் சற்று சரியில்லை. அவ்வப்போது அவர் மனம் நினைத்ததை குரல் பேச மறுத்தது. பாடும் போது, குரல் உடைவதை ‘வெள்ளி விழுவது’ என்று குறிப்பதுண்டு. அன்று கொஞ்சம் அதிகமாகவே குரலில் வெள்ளி விழுந்ததாகத் தோன்றியது.

கல்யாணியில் நிரவல் ஆரம்பிக்கும் போது, பால்கனிக்கு குழந்தையுடன் விசாகா ஹரி (சாகேதராமனின் அக்கா) நுழைந்தார். உடனே ரசிகர்களிடையே ஒரு சலசலப்பு அலை எழும்பி ஓய்ந்தது. மடிசாரின் மேல், woolen jacket, தலைக்கு மஃப்ளர் என்று ஏசியிலிருந்து சரீரத்தையும் சாரீரத்தையும் காத்துக் கொள்ள ஆயத்தமாய் வந்திருந்தார். உட்கார்ந்து அரைநிமிஷம் போயிருக்கும், குழந்தை வீலிட்டது. உடன் வந்த சகேதராமனின் அப்பா (என்று நினைக்கிறேன்) குழந்தையை வெளியில் எடுத்துப் போக முயன்றார். உடனே 2-வீல் ட்ரைவ் 4-வீல் ட்ரைவாக மாறியது. வெறு வழியில்லாமல், விசாகாவும் அரங்கை விட்டு நீங்கினார். கொஞ்ச நேரத்துக்கெல்லாம் இதே நாடகம் மீண்டும் அரங்கேறியது. இனி இருந்தால் என்னைப் போன்றோரின் கடும் சாபத்துக்கு ஆளாவோம் என்பதை உணர்ந்ததாலோ என்னமோ, வெளியில் சென்றவர், மூன்றாவது முறையாகத் திரும்பி வரவில்லை.

பிரம்ம கான சபாவில் ஒன்னொரு சங்கடம், அங்கிருக்கும் கதவு. கதவு தானாய் மூடிக் கொள்ள வேண்டி பொருத்தப்பட்டிருக்கும் ஸ்ப்ரிங்கின் stiffness அதீதமாய் இருப்பதால், ஆள் நுழைந்ததும் படார் என்று மூடிக் கொல்கிறது (எழுத்துப் பிழை அல்ல). நிமிஷத்துக்கு மூணு டரம் கதவை யாராவது திறப்பதால், கச்சேரியில் கவனம் செலுத்துவது கடினமாகிறது.

நிறைய ஷட்ஜ, பஞ்சம வர்ஜமாகவும், அவ்வப்போது தொட்டுக் கொண்டும் பாடிய கல்பனை ஸ்வரங்கள் வெகுவாக ரசிக்கும்படி இருந்தன. கச்சேரியில் கால்வாசி நேரம்தான் கேட்டபடியால், பக்கவாத்யங்கள் யாரென்று அறிந்திருக்கவில்லை. H.K.வெங்கட்ராமன் வயலின். பல்லடம் ரவி மிருதங்கம் என்று இணையத்தில் படித்து, இன்றுதான் தெரிந்து கொண்டேன். மிருதங்கம் வாசித்தவரின் கையில் நல்ல நாதம் வாய்த்திருக்கிறது. மிருதங்கத்தை அடிக்காமல், வாசிக்கிறார். ”மயிருள்ள சீமாட்டி! பின்னினாலும் அழகு, முடிஞ்சுண்டாலும் அழகு”, என்று பாட்டி சொல்வார். அந்த மிருதங்க வாசிப்பைக் கேட்ட போது அதுதான் நினைவுக்கு வந்தது. வேகமாய் வெளுத்து வான்கிய போது சரி, மெலியதாய் கும்காரங்களை தொப்பியில் உதிர்த்த போதும் சரி, இனிமையாக ஒலித்தது.

எனக்குப் பிடித்த ராகங்களுள் ஒன்று முகாரி. இழைத்து இழைத்துப் பாடிய அந்த ராக ஆலாபனை, சாகேத்ராமனின் சாரீரத்தில் தெரிந்த strain-ஐயும் மீறி கேட்க அற்புதமாய் இருந்தது. ஆலாபனையின் போதே சாகேத்ராமனின் குரல் ஓரளவு நல்ல பதத்தை அடைந்த்திருந்தது.

ஆலாபனை முடிந்ததும், “கன்றின் குரலைக் கேட்டு” என்று ஆரம்பித்தார் பாருங்கள். த்சொ, த்சொ….இந்த சீஸனுக்கு அந்த அனுபல்லவி போதும். முசிறியின் ரிக்கார்டில் இந்தப் பாடலைக் கேட்டவர்களுக்கு, இந்தப் பாடலின் மேல் காதல் வராமல் இருக்க முடியாது (பாடலின் முதல் வரி என்றைக்கு சிவ கிருபை வருமோ). அப்படியொரு பாவம். ”உண்டான”, “கொண்டாடி”, “கண்டாலும்”, “சண்டாளன்” என்று வந்து விழும் எதுகைகளும், முகாரியின் உருக்கமும் நம்மை வேறொரு உலகத்துக்கு எடுத்துச் சென்றுவிடும்.

“கொண்டாடி கொண்டாடிக் கொள்வார் – தனம் குறைந்தால்
கண்டாலும் பேசார்”

என்ற இடத்தைப் சாகேத்ராமன் பாடியதை வர்ணிக்கவே முடியாது.
முகாரி ராக ஆலாபனையின் போது, ஒரு மாமி பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்தார். வயலின் காரர் சாகேத்ராமனைத் தொடர்ந்தாரோ இல்லையோ, இந்த மாமி பாடகர் pause பண்ணிய போதெல்லாம் பாடி நிரப்பிக் கொண்டிருந்தார். கையில் ஒரு நோட்புக். கச்சேரிக்ககவே என்று பிரத்யேகமான நோட்புக் இருக்கிறது போலும். ஒரு வரியில் நான்கு கோடுகள். முதல் கோட்டில் பாடல் வரி, இரண்டாவதில் ராகம், மூன்றாவதில் தாளம், நான்காவதில் வாக்கேயக்காரர் பெயர், என்று எழுதிக் கொள்ள வசதியாய் வடிவமைத்திருக்கிறார்கள். அதில் ஒவ்வொரு பாடலாய் எழுதிக் கொண்டிருந்தார். நாள் முழுவதும் கச்சேரிகள்தான் போலும். நோட்டு நிரம்பியிருந்தது. கொடுத்த வைத்த மகராசி!

முகாரியைத் தொடர்ந்து, “சாகேத நிகேதன” என்று பாடலை ஆரம்பித்த போது, மாமிக்கு என்ன ராகம் என்று புரியவில்லை. அவர் படும் அவஸ்தை பார்க்க கஷ்டமாயிருந்ததால், “கன்னட” என்றேன். “யாரோட சாஹித்யம்?”, என்றார். “தெரியலையே”, என்றேன். “அது தெரியாம என்ன பண்றது? எழுதியாகணுமே?”, என்று கடுப்பாய்ச் சொன்னார். இது என்னடா வம்பாய்ப் போச்சு என்று நான் நினைக்கையில், தன் பையில் இருந்து துழாவி பாக்யலட்சுமியின் கிருதிகள் அட்டவணை அடங்கிய புத்தகத்தை எடுத்தார். “படிக்க முடியலை. இதுல பார்த்துச் சொல்லு”, என்றார். அதற்குள் நல்ல காலமாக, பாடலின் சரணத்தில் தியாகராஜரின் முத்திரை வந்துவிட்டது. இவ்வளவு meticulous-ஆக எழுதி என்ன செய்வார் என்று கேட்க நினைத்தேன். (நானும் இப்படி எழுதிக் கொள்வேன், என்பது வேறு விஷயம்). அதற்குள் அடுத்த வேலைக்கு நேரம் ஆகிவிட்டதால் இடத்தைவிட்டு எழுந்தேன். அப்போது, மோகனத்தை மெல்லிய கீற்றாய் ஆலாபனை செய்ய ஆரம்பித்தார் சாகேத்.

கதவை மிகப் பொறுமையுடன், சத்தமே வராமல் மூடிவிட்டுக் கிளம்பினேன்.

பி.கு: ம.சே-யின் ஓவியக் கண்காட்சி, 26-ம் தேதி வரை எல்டாம்ஸ் ரோடில், கிழக்கு பதிப்பகத்துக்கு எதிர் பில்டிங்கில் நடக்கிறது

Read Full Post »

December Music Festival Calendar 2009

சீசனில் எந்த நாள் எந்தக் கச்சேரிக்குப் போகலாம் என்று பல நாட்களுக்குத் திட்டமிட்டு, “அப்போ பார்த்துக்கலாம்”, என்று விட்டுவிடுவது வழக்கமாய் நடக்கும் விஷயம். முடிவுக்கு வர முடியாவிடினும், “21-ம் தேதி கிருஷ்ண கான சபா-ல விஜய் சிவா கேட்டுட்டு அப்படியே இந்தியன் ஃபைன் ஆர்ட்ஸுக்கு போனா கணேஷ்-குமரேஷ் கேட்கலாம். Alternatively, பரத் கலாசார்-ல சஷாங்க் கேட்டுட்டு, நுங்கம்பாக்கம் கல்சுரல்-ல ஓ.எஸ்.டி கேட்கலாம்”, என்றெல்லாம் பிளான் பண்ணிக் குழம்புவதே ஒரு சுகமான அனுபவம்.

2003-க்கு முன் எஸ்.கண்ணன் என்பவர் வருடா வருடம் வெளியிடும் சீஸன் (இலவச) கையேடே இதற்குப் பயன்பட்டது. வலைத்தளங்கள் பல வந்துவிட்ட போதும் கூட, இன்றும் சீஸனில் சென்னைக்குச் சென்றதும், நல்லி கடைக்குச் சென்று இந்த கையேட்டை வாங்கிவிடுவேன். பல வகை வரிசைப்படுத்தல்களுடன் இவர் வெளியிடும் கையேட்டுக்கு நிகரேயில்லை எனலாம். இந்த வருடமும் ஒரு காப்பி வாங்க வேண்டும். உங்களுக்கும் வேண்டுமெனில் ‘நல்லி’ ஷோ ரூம் அல்லது கண்ணனின் வீட்டில் (S. Kannan, 2nd Floor, Sundaram Apartment, No. 3,
Anandapuram, Off Dr. Rangachari Road, Mylapore, Chennai – 4) பெற்றிடலாம்.

சில வருடங்களாய், என் வெட்டி கற்பனைகளுக்குச் சில வலைத்தளங்களை நம்பியுள்ளேன். ரொம்ப வருஷமாய் டிசம்பரில் மட்டும் நான் மேயும் வலைத்தளம் Kutcheribuzz . மார்கழியில் நாளுக்கு இரு பக்கங்கள் (சில நாட்கள் 4 பக்கங்கள்) சீஸன் சம்பந்தமான விஷயங்களை நியூஸ் லெட்டராக அச்சிட்டு, கச்சேரி நடக்கும் இடங்களில் இந்த வலைத்தளம் நடத்துபவர்கள் விநியோகிப்பதை பார்த்திருக்க முடியும். கலைஞர் வாரியாக, சபா வாரியாக, நாள் வரியாக என்று எப்படி வேண்டுமானாலும் வரிசைப் படுத்திப் பார்த்துக் கொள்ளக்கூடிய வசதியுடன் கச்சேரி விவரங்களை இங்கு காணலாம். சீஸன் நிகழ்வுகள் பற்றி செய்திகள் இங்குக் காணக் கிடைத்தாலும், இவர்களுடைய ரிப்போர்டிங் முறை, மேம்போக்காக இருப்பதால், நான் அவற்றை அதிகம் கவனிப்பதில்லை.

இந்த வருடம் புதியதாக இரண்டு தளங்கள் முளைத்துள்ளன. Chennai December Season என்பது முதல் தளம். இது பார்க்க தளம் போல அல்லாமல் வலைப்பூவைப் போலுள்ளது. கச்சேரி விவரங்களைப் பார்ப்பது, kutcheribuzz தளத்தைப் போல அவ்வளவு சுலபமாக இல்லை என்ற போதும், கூகுள் காலெண்டரில் விவரங்களை ஏற்றியிருப்பது வசதியாக இருக்கும் என்று நம்புகிறேன். நேற்று எழுதியிருந்த ஜெயா டிவி கச்சேரிகள் ஒலிபரப்பாகும் நேரங்களின் தகவல்கள் கூட இந்தத் தளத்தில் கிடைக்கிறது. கச்சேரி விவரங்களை விட, கச்சேரி அனுபவம், அறிவிப்புகள், நேர்காணல்கள் என்று இவர்கள் செய்தியைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் முறை என்னைக் கவர்ந்தது. செய்திகளைக் கொடுக்க வேண்டுமே என்று கடமைக்குச் செய்யாமல், ஒரு அனுபவப் பகிர்தலாய் இருப்பதால் இவர்களின் எழுத்து நன்றாக அமைகிறது.

கச்சேரி விவரங்களுடன், கச்சேரி நடக்கும் இடங்களுக்குச் செல்லும் வழி, தோராயமாக ஆகும் செலவு, தங்கும் இடங்கள், பசியாற்றிக் கொள்ள உதவும் இடங்கள் என்று புதிதாய் வந்திருக்கும் மற்றொரு தளம் பின்னியெடுக்கிறது. பல்வேறு தளங்களில் கிடைக்கும் அட்டவணைகளுள், எனக்கு இந்தத் தளத்தின் அட்டவணையே வசதியாக இருக்கிறது. இந்தியப் பெயர்களை சரியான spelling-ல் கொடுத்தால்தான் அட்டவணையைத் தருவேன் என்று அழிச்சாட்டியம் செய்வதை மட்டும் தவிர்த்திருந்தால் இன்னும்
நன்றாக இருந்திருக்கும். U. Shrinivas என்று அடிக்காமல், U. Srinivas என்றோ U.shrinivas (No space after the dot) என்றோ அடித்தால் தளம் ஆளேயில்லை என்று அடித்துச் சொல்கிறது. My Calendar-ல் கச்சேரிகளைக் குறித்துக் கொள்ளக் கூடிய வசதி நன்றாக இருக்கிறது. Login Id கேட்காததால் கணிணியைக் கொண்டு நம் திட்டத்தை தளம் ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ளும் என்று நினைக்கிறேன். நான் சென்னைக்குச் சென்றதும் வேறு கணிணியில் தளத்தைப் பார்த்தால் நான் போட்ட திட்டமெல்லாம் வீணாகுமா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.

உண்மைக்கு ஒரு உருவம். கற்பனைகளுக்கு கணக்கில்லாத உருவங்கள் என்று இந்தத் தளங்கள் மூலம், நான் கேட்காத கச்சேரிகளை கற்பனை செய்து பார்க்கும் போது உணர்கிறேன்.

Read Full Post »

வரவேற்பறைக்கு வீட்டின் மற்ற அம்சங்களை விட மவுசு கொஞ்சம் அதிகம்தான். இருப்பினும், வீட்டின் தாங்குதளமும், மேல்தளமும், வரவேற்பறையின் நகாசுகளை விட மிக முக்கியமானவை. இசைத் துறையில் கச்சேரி மேடை என்பது வீட்டின் வரவேற்பறையைப் போன்றது. அதன் மேல் கவனம் அதிகம் செலுத்தப்படும் என்றாலும், இசையின் வளர்ச்சிக்கும் தொடர்ச்சிக்கும் மேடைக் கச்சேரிகளைத் தாண்டி பல விஷயங்கள் தேவைப் படுகிறது. சென்னையில் தெருவுக்கு ஒரு சங்கீத சபை முளைத்திருப்பினும், கச்சேரிகளைத் தாண்டி இசையின் ஆழங்களுக்கு செல்ல நினைக்கும் அமைப்புகளைக் காண்பது அரிது. 1980-ல் லுட்விக் பெச் (Ludwig Pech) மைக்கேல் நிக்ஸன் (Michael Nixon) ஆகியோரின் துணையுடன் வைணிகை சாவித்ரி ராஜனால் ஒரு கார் ஷெட்டில் தொடங்கப்பட்டு, இன்று வரை அரியனவற்றை ஆவணப்படுத்துவதற்காகவே தன்னை அர்பணித்திருக்கும் அமைப்பே சம்பிரதாயா.

நமது பாரம்பரிய இசையில் பல வகையான பத்ததிகள் உண்டு. இவையெல்லாம் ஒரு சில கலைஞர்களின் இதயங்களில் மட்டுமே இருக்கக் கூடிய விஷயங்கள். இந்தக் கலைஞர்களுள் பலர் மேடைக் கச்சேரிகளில் அதிகம் கேட்க முடியாதவர். இப்படிப் பட்ட கலைஞர்கள் மறையும் போது, அவர்களுடன் சேர்ந்து அவர்கள் கட்டிக் காத்த பத்ததியும் அடுத்த சந்ததிக்குப் போய்ச் சேராமல் மறைந்துவிடுகிறது. இந்த வகையில், நாம் இழந்த பொக்கிஷங்களுக்கு அளவே இல்லை. இந்த நிலையை மாற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணமே சம்பிரதாயா உருவாகக் காரணம்.

1980-களில் பல கச்சேரிகளை ஏற்பாடு செய்து, அரிய ராகங்கள், அரிய கிருதிகள், அதிகம் கேட்க முடியாத ஆனால் அற்புதமான கலைஞர்கள் என்று எண்ணற்ற ஆவணங்களை ஏற்படுத்தி, அதை எல்லோரும் கேட்கும் வாய்ப்பையும் சம்பிரதாயா ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது. கச்சேரிகள், கருத்தரங்குகள், பயிற்சி முகாம்கள் என்று சம்பிரதாயா ஆவணப்படுத்தியிருக்கும் ‘ஒலி நூலகத்தை’ முழுவதும் கேட்க குறைந்த பட்சம் 5000 மணி நேரமாவது தேவைப்படும். கர்நாடக சங்கீதம் மட்டுமின்றி, கிராமிய இசை, கோயிலில் ஒலிக்கும் இசை, பஜனைகள், நாடகத்துக்குரிய இசை, நாட்டிய இசை, தேவாரம் என்று பல தரப்பட்ட இசை வடிவங்களும் அற்புதமாய் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

தனம்மாள் பாணி, ஓதுவார்களின் தேவார முறை, தவில் பயிற்சி முகாம், அன்னமாச்சாரியா கிருதிகள் என்று பல்வேறு தலைப்புகளில் பயிற்சி முகாம் அமைத்து, திறமையான இளம் கலைஞர்களுக்கு சிறப்புப் பயிற்சி அளித்ததன் மூலம் நம் சங்கீத விருட்சத்தின் வேர்களை இன்னும் உரமாக்கியது. காலப்போக்கில், பிரதி கிடைக்காத பல நூல்களைத் திரட்டி, 2000-க்கும் மேற்பட்ட நூல்களைக் கொண்ட களஞ்சியமாக மாறிய சம்பிரதாயாவுக்கு இந்தியாவின் அனைத்து மூலைகளில் இருந்தும் அறிஞர்கள் வருகை தந்து, தம் ஆய்வுகளை நெறிப்படுத்திக் கொண்டனர்.

கலைஞர்களின் இசையைத் தவிர, அவர்களின் வரலாறு, இசை குறித்த கருத்துகள் எல்லாம் விரிவான நேர்காணல் வாயிலாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. ஹரிகதையில் சிறந்து விளங்கிய பன்னி பாய், நாட்டியத்தில் புகழுச்சிகளைத் தொட்ட மயிலாப்பூர் கௌரி அம்மாள், சங்கீத கலாநிதி எம்.எல்.வசந்தகுமாரி, பாடகரும் வாக்கேயக்காரருமான தஞ்சாவூர் சங்கர ஐயர், பல மேதைகளை உருவாக்கிய சி.எஸ்.சங்கர சிவம், பல துறைகளில் இணையற்றவராய் விளங்கும் எஸ்.ராஜம் என்று சம்பிரதாயா பதிவு செய்திருக்கும் நேர்காணல்களின் பட்டியல் பல
பக்கங்களுக்கு நீளுகிறது.

சம்பிரதாயாவே நடத்திய நிகழ்ச்சிகளின் பதிவைத் தவிர, 1930-களில் பதிவு செய்யப்பட்ட 78 rpm ரெக்கார்டுகளில் தொடங்கி டைகர் வர்தாச்சாரியார், அரியக்குடி, முசிறி, ஜி.என்.பி, மதுரை மணி என்று எண்ணற்ர இசை ஜாம்பவான்களின் கச்சேரிகளின் கருவூலமாகவும் சம்பிரதாயா மாறியது. இவ்வளவு நல்ல விஷயங்களுக்குப் பின்னால், தெளிவான திட்டமிடலும், அயராத உழைப்பும் இருந்ததே, சம்பிரதாயாவின் வளர்ச்சிக்கு முக்கிய காரணங்கள்.

சென்னையின் இசைப் பேட்டையான மயிலாப்பூரில் இருந்த சம்பிரதாயாவுக்கு புகழ் கிடைத்த அளவுக்குப் பொருள் கிடைக்க்வில்லை. லாப நோக்கில்லாத நிறுவனங்கள் எல்லாம் கொடைகளின் மூலம்தானே ஜீவிக்க முடியும். கொடைகள் அருகிப் போன நிலையில், மயிலாப்பூரில் இருந்த கட்டிடத்துக்கு வாடகை கூட செலுத்த முடியாத நிலைக்கு சம்பிரதாயா தள்ளப்பட்டது. இதனால், சம்பிரதாயாவுக்குப் பெயர் வாங்கிக் கொடுத்த பல தரப்பட்ட நடவடிக்கைகளும் முடங்கிப் போய், இருப்பதை மட்டுமாவது எப்படியாவது காப்பாற்றிக் கொண்டால் போதும் என்ற நிலை ஏற்பட்டது.

இந்நிலையில், கலாக்ஷேத்ராவின் இயக்குனர் லீலா சாம்சன் கை கொடுத்தார். ருக்மிணி தேவி உபயோகித்த அலுவலகத்தை சம்பிரதாயாவுக்காக அளித்தார். நூல்களைப் பாதுகாக்க வசதி, அரிய ஒலிப்பதிவுகள் அழியாமல் இருக்கத் தேவைப்படும் குளிர்பதன வசதியுள்ள அறைகள் என்று சம்பிரதாயா மீண்டும் சரியான பாதைக்கு திரும்ப ஆரம்பித்தது.

கடந்த இரண்டு வருடங்களில் தன்னை ஸ்திரப்படுத்திக் கொண்ட நிலையில், இன்று பிரபல பாடகர் டி.எம்.கிருஷ்ணாவின் தலைமையில் சம்பிரதாயாவின் நடவடிக்கைகளுக்கு மீண்டும் புத்துயிர் கிடைத்துள்ளது. “பாம்பே ஷண்முகாநந்த சபையின் உதவியுடன், சம்பிரதாயாவில் இருக்கும் அத்தனை ஒலிப்பதிவுகளும் டிஜிட்டல் பதிவுகளாக மாற்றப்பட்டு வருகின்றன. உலகின் எந்த மூலையில் இருந்தாலும், சம்பிரதாயாவின் உறுப்பினர்களால் இணையத்தின் வழியாக எந்த ஒரு ஒலிப்பதிவையும் கேட்கும் நிலையை உருவாக்குவதற்காக உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்”, என்கிறார் கிருஷ்ணா.

‘சம்வாதா’ என்ற பெயரில் மூத்த கலைஞர்களின் கருத்துகளை பகிர்ந்து கொள்ளும் உரையாடல் நிகழ்ச்சிகள் பல திட்டமிடப்பட்டுள்ளன. கடந்த சில மாதங்களில் ஆர்.கே.ஸ்ரீகண்டனும் சித்ரவீணை ரவிகிரணும் கலந்து கொண்ட நிகழ்ச்சியும், டி.கே.மூர்த்தியும் பாலக்காடு ராஜாமணியும் கலந்து கொண்ட நிகழ்ச்சியும் இனி வரப்போகும் பல நல்ல நிகழ்ச்சிகளுக்கு கட்டியம் கூறும் வகையில் அமைந்தன.

பல அரிய விஷயங்களை பலர் அறிய வைக்கும் நோக்குடன் நடத்தப்படும் சம்பிரதாயாவில் சில நூறு உறுப்பினர்களே இருப்பது வருத்தமளிக்கிறது. “உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையை விட அதிகம் வருத்தம் தரும் விஷயம் எங்கள் நடவடிக்கைகளில் பங்கு கொள்ள வெகு சிலரே முன் வருகின்றனர். நாங்கள் செய்வது சரியா, இப்போது செய்வதை விடச் சிறப்பாகச் செய்ய முடியுமா, என்று குறை நிறைகளைச் சுட்டக் கூட அதிகம் பேர் இல்லை. இருப்பினும், இந்த நிலை விரைவில் மாறும்.”, என்று உற்சாகமாய் கூறுகிறார் சம்பிரதாயாவின் நிர்வாக இயக்குனர் கீதா ராஜகோபால்.

( டைகர் வர்தாச்சார்யார் புகைப்படம் உதவி : sampradaya.org )

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »