Feeds:
பதிவுகள்
பின்னூட்டங்கள்

Posts Tagged ‘nagaswaram’

2011-ல் சங்கீத சீஸனுக்கு முன் எழுதியது. இன்றும் பெரிய மாற்றம் நிகழ்ந்துவிடவில்லை.

கர்நாடக சங்கீத உலகின் பிரபலங்களின் பெயரை எடுத்துப் பார்த்தால், அவற்றுக்கு முன்னால் ஏதேனும் ஓர் ஊர் பெயரை நிச்சயம் பார்க்க முடியும். இன்னும் சொல்லப் போனால், அரியக்குடி, ஆலத்தூர், செம்மங்குடி, செம்பை, லால்குடி, காருக்குறிச்சி என்று பல கிராமங்களின் பெயர் உலகெங்கும் பரவ இசைக் கலைஞர்களே காரணம். இன்றும் இளம் கலைஞர்களின் பெயரில் ஊர்கள் இடம் பெற்றுள்ளன. ஒரே வித்தியாசம் – “பெயரளவில்”தான் இடம் பெற்றுள்ளன. இவர்களுள் பெரும்பாலானவர்களின் விலாசங்கள் மயிலாப்பூரிலும், மந்தைவெளியிலும் மட்டுமே அடங்கிவிடக் கூடும். இந்த மாற்றம் இன்று நேற்று நிகழ்ந்ததன்று. கடந்த 70-80 ஆண்டுகளில் மெதுவாய் நிகழ்ந்த ஒன்று.

வரலாறைப் பார்த்தால், தென்னாட்டு மரபிசை கோவில் கலைகளுள் ஒன்றாகவே தழைத்தது. சோழர்களின் தலைநகரமான தஞ்சாவூர், அவர்களுக்குப் பின்னால் வந்த நாயக்கர், மராட்டியர் காலத்திலும் செழிப்பான நகரமாகவே விளங்கியது. உழவுத் தொழில் முதன்மைத் தொழிலாக விலங்கிய காலகட்டத்தில், காவிரி வளம் சேர்த்த இடங்கள் செழிப்புடன் விளங்கின. இசைக் கலைஞர்கள் பெரும்பாலும் ஒரு கோயிலுடன் தொடர்புடையவர்களாகவோ, அரசவைக் கலைஞர்களாகவோ விளங்கினர். ஆன்மீக விஷயங்களைத் தவிரவும், பொது மக்களின் வாழ்க்கையில் கோவில் இன்றியமையாத பங்கை வகித்தது. இதனால் கோயில் வளர்த்த கலைகளான இசையும் நாட்டியமும் பொது மக்கள் வாழ்வுடன் பின்னிப் பிணைந்தன. தொலைக்காட்சியும், இணையமும், செல்ஃபோன்களும் இல்லாத காலமென்பதால், பெரும்பாலான மக்களின் பொழுதுபோக்காகவும் கோவில் கலைகள் விளங்கின. இதனால், ஒரு சாதாரணனுக்குக் கூட மரபிசையும் ஆழ்ந்த தேர்ச்சியில்லை என்றாலும் குறைந்தபட்ச பரிச்சயமாவது இருந்தது.

ஆங்கிலேயர் வருகைக்குப் பின், கல்வி முறையிலும் ஆட்சி முரையிலும் பல மாற்றங்கள் நிகழ்ந்து, விவசாயம் தவிர மற்ற தொழில்களின் பாலும் மக்கள் ஈர்க்கப்பட்டனர். சென்னை பட்டிணமாகி கிராமங்களில் இருந்து பலரை ஈர்த்தது. குருகுல கல்விமுறை வழக்கொழியத் தொடங்கியது. ஒரு குறுநில மன்னன், ஒரு செல்வந்தர் என்று தனிப்பட்டவர்கள் அளித்த கலை ஆதரவுக்கு பதிலாக, சமூகத்தில் உயர்நிலையில் இருந்தோர் ஒன்று கூடி சபை அமைத்து கலை வளர்க்க வழி செய்தனர்.

1880-களில் தொண்டைமண்டல சபா சென்னை, மிண்ட் ஸ்ட்ரீடில் இயங்கி வந்தது. ராம நவமியையும், கோகுலாஷ்டமியையும் ஒட்டி கச்சேரிகள் நடந்தன.

முதலில் செல்வந்தர்கள் அளித்த ஆதரவைப் போலவே இந்தச் சபைகளும் இயங்கின என்றாலும், காலப்போக்கில் பொது மக்களிடையே கட்டணம் வசூலித்து கச்சேரிகள் நிகழ்த்தப்பட்டன. தஞ்சாவூர் ஜில்லாவில்லிருந்து வந்து இசைத்த கலைஞர்களுக்கு பெரும் வரவேற்பு கிடைத்ததைப் பார்த்து இன்னும் சில சபைகள் தோன்றின. இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், மயிலாப்பூர் சங்கீத சபா, ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி ஸ்வாமி சபா போன்ற சபைகள் தோன்றின. தனவந்தர்களின் நேரடியாகக் கலைஞர்களை ஆதரித்த நிலை மாறி, இது போன்ற சபைகளை ஆதரிக்கத் தொடங்கினர்.

1927-ல் காங்கிரஸ் ‘அகில இந்திய இசை மாநாடு’ ஒன்றை சென்னையில் நடத்தியது. அந்த மாநாட்டின் முடிவில் கர்நாடக இசையின் வளர்ச்சிக்காக ஓர் அமைப்பை உருவாக்குவது என்று முடிவெடுக்கப்பட்டு, 1928-ல் மெட்ராஸ் ம்யூசிக் அகாடமி தொடங்கப்பட்டது. இன்று பிரபலமாய் விளங்கும் டிசம்பர் இசை விழாவை முதன் முதலில் தொடங்கி வைத்ததும் அகாடமிதான்.

சபைகளும் கச்சேரி வாய்ப்புகளும் சென்னையில் பெருகப் பெருக இசைக் கலைஞர்களும் சென்னைக்குப் பெயர்வது சுதந்திரத்துக்கு முன்னிருந்தே தொடங்கிவிட்டது.

தஞ்சாவூர் ஜில்லா கலைஞர்களின் புலம் பெயர்தல் காலப்போக்கில் மற்ற மாநிலக் கலைஞர்களிடையேயும் வழக்கத்துக்கு வந்தது. துவாரம் வெங்கடசாமி நாயுடுவை சென்னைக்கு வரவழைக்க ரசிகர்கள் நிதி திரட்டி திருவல்லிக்கேணியில் ‘துவாரம் இல்லம்’ என்று ஒரு வீட்டையும் கட்டிக் கொடுத்தனர். இசையுலகின் சிகரங்களைத் தொட்டுள்ள பாலமுரளிகிருஷ்ணா, “நீங்கள் சென்னைக்கு வாருங்கள். உங்கள் திறமைக்கு ஏற்ற வாய்ப்புகள் அங்குதான் உள்ளன என்று பழனி சுப்ரமணிய பிள்ளை அறிவுரைத்தார். அதன் பெயரில் சென்னைக்குக் குடி பெயர்ந்தேன்.” என்று கூறியுள்ளார்.

குன்னக்குடியானாலும், லால்குடியானாலும் இன்று சென்னையில் வசித்தாலன்றி ஜீவனம் நடத்த முடியாது. இன்று சென்னையில் எழுபது சபைகளுக்கு மேல் இயங்கி டிசம்பரில் மட்டும் இரண்டாயிரம் கச்சேரிகளுக்கு மேல் நடத்தப்படுகின்றன.

கடந்த 10-15 ஆண்டுகளில் சங்கீதத் துறையில் முன்னணிக்கு வந்துள்ள கலைஞர்களை மட்டும் கணக்கில் கொண்டால், கிராமபுறங்களில் பிறந்து வளர்ந்த கலைஞர்கள் சிலராவது தேருவார்களா என்பதே சந்தேகம்தான். பெரும்பாலான கலைஞர்கள் சென்னை அல்லது குறைந்தபட்சம் திருச்சி, மதுரை போன்ற சிறு நகரங்களில் இருந்து வந்தவர்களாகவே இருக்கின்றனர்.

கோவில்கள் சார்ந்த சமூகம் என்ற நிலை மாறி கோவில்கள் ஆன்மிகத் தலங்களாகவும், சுற்றுலாத் தலங்களாகவும் ஆகிவிட்ட நிலையில், கிராமங்களில் கோவில் சார்ந்தே தழைத்த கலையான கர்நாடக இசை நீர்க்கத் தொடங்கியது. இன்று கிராமப்புறங்களில் உள்ள நாகஸ்வர கலைஞர்கள் ஒரு மகத்தான வரலாற்றின் எச்சங்களாகவே இருக்கின்றனர். சின்னச் சின்ன ஊர்களிலும் கூட அந்தந்த ஊர் கோவில்கள் ஆதரித்து வந்த நாகஸ்வர குழுவினரை இன்று நாராசமாய் ஒலிக்கும் தானியங்கி முழக்கு இயந்திரங்கள் வெளியேற்றிவிட்டன.

கோவில்களில் அடிக்கும் இந்த எலக்டிரானிக் மணிகள் ஆண்டவனை ஆராதிக்கும் ஆன்மிக மணிகளல்ல. மரபிசை தந்த மாணிக்கங்களை குப்பையில் கிடத்திவிடாமல் இருக்க வேண்டி சங்கீதத் துறைக்கு ஒலிக்கும் எச்சரிக்கை மணிகள் அவை. எவ்வளவோ சிறந்த நாகஸ்வர கலைஞர்கள் இருப்பினும், மிகச் சில கலைஞர்களுக்கு மட்டுமே சென்னைக் கச்சேரிகளில் வாசிக்கும் (சொர்ப்ப) வாய்ப்புகள் கிட்டுகின்றன. இவர்கள் நிலை இப்படியே தொடர்ந்தால், அடுத்த தலைமுறையினர் கிராமப்புறங்களில் திருமணம் செய்து கொண்டால் ‘கெட்டி மேளம்’ கொட்டக் கூட சி.டி-யை இயக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுவிடும்.

”இனி ஒரு மாகலைஞன் செம்மங்குடியில் இருந்தோ காருக்குறிச்சியில் இருந்தோ வர சாத்தியமே இல்லையா?” என்ற கேள்வி நம் முன் பிரம்மாண்டமாய் நிற்கிறது.

இந்தக் கேள்விக்கான பதிலும், “இனி ஒரு பெரிய விஞ்ஞானி தமிழகத்தின் கிராமப்புறங்களில் இருந்து வருவதற்கு சாத்தியமே இல்லையா?”, என்ற கேள்விக்கான பதிலும் ஒன்றுதான்.

ஐ.ஐ.டி-களும், என்.ஐ.டி-களும் கிராமங்களில் இல்லாத போதும், ஐ.ஐ.டி-யில் சேர வேண்டிய அடிப்படை அறிவையாவது பெறுவதற்கான வசதிகள் பல கிராமங்களில் உள்ளன. சங்கீதத் துறையிலும் இது சாத்தியமானால், கிராமப்புறங்களில் இருந்து இசைக் கலைஞர்கள் வெளி வர முடியும்.

குக்கிராமத்திலும் திரைப்படங்கள் பார்க்கவும், திரையிசையைக் கேட்கவும் வாய்ப்புகள் இருப்பது போல, மரபிசையைக் கேட்கும் வாய்ப்புகள் ஏற்படுத்தினாலன்றி கிராமங்களில் கர்நாடக இசை தழைக்காது. “கிராமங்களில் கச்சேரி வைத்தால் கூட்டம் வருமா?” என்று கேள்வி எழலாம். ஒரு மாத காலத்தில் இரண்டாயிரம் கச்சேரிகளை ஐந்து கிலோ மீட்டர் பரப்பளவுக்குள் நடத்தும் போது வரும் கூட்டத்தில் பாதியாவது இரண்டு மாதத்துக்கு ஒருமுறை நடக்கும் ஒரே கச்சேரிக்கு வராமலா போய்விடும்?

சில பத்தாண்டுகள் முன் வரை, இந்திய இசை என்றால் என்னவென்றே அறிந்திருக்காத க்ளீவ்லேண்டுக்குச் சென்று இன்று கச்சேரி செய்யாத பெரிய வித்வானே இல்லை. “அமெரிக்கா பணக்கார நாடு. அவர்கள் கொடுக்கும் சன்மானம் கலைஞர்களை இழுப்பதில் என்ன ஆச்சர்யம்”, என்பதும் உண்மைதான்.

அந்தக் கால இசைக் கலைஞர்களுள் பெரும்பாலோர் முறையான பள்ளிப் படிப்பை பெறாதவர்கள். குருகுலவாசம் மூலம் கலையைப் பயின்று, கச்சேரி வாய்புகள் அமைந்தாலும் அமையாவிட்டாலும் கலைஞர்களாகவே கடைசிவரை வாழ்ந்தவர்கள். இன்று சங்கீதத் துறைக்கு வரும் இளைஞர்கள் வெறொரு துறையிலும் தேர்ச்சி பெற்றவர்களாக இருக்கின்றனர். தம்மை சங்கீதத்தில் முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொண்டாலும் பொருளாதாரத்துக்கு எந்த பங்கமும் வராது என்று உணர்ந்த பின்னரே துறையில் முழு நேரக் கலைஞராக மாறுகின்றனர். இதில் தவறொன்றுமில்லை.

நல்ல சன்மானம்தான் கலைஞர்களை ஈர்க்கக் கூடுமெனில், அதைச் செய்யும் வழிகளைக் கண்டு அடைய வெண்டும். மந்தைவெளியில் பத்தடிக்குப் பத்தடி மொட்டைமாடியில் ஷாமியானா போட்டு கச்சேரி வைத்தால் கூட ஸ்பான்ஸர் செய்ய ஆட்கள் உண்டு. இந்த ஸ்பான்சர்களுக்காகவே டிசம்பரில் மட்டும் முளைக்கும் சபாகள் இருக்கும் போது, நல்ல சன்மானம் கொடுத்து கிராமங்களில் கச்சேரிகள் நடத்துவதா கடினம்? மனமிருந்தால் மார்க்கமுண்டு.

மனமிருக்கிறதா நம்மிடம்?

Read Full Post »

வருடாந்திர கச்சேரிகளை இந்த வருடம், கரோனா சமயத்தில், வைக்க வேண்டுமா/வேண்டாமா என்று பலமுறை ஊசலாடிய பின் – அற்புதக் கலைஞர்கள் இன்னொரு முறை மக்களை சென்றடைய ஒரு வாய்ப்பாகவாவது செய்ய வேண்டும் என்று தோன்றியது.

இருந்தும் கரோனா காலத்தில் எந்த அரங்கில் வைப்பது? ரசிகர்களை அழைப்பது சரியா? கலைஞர்களை பயணிக்க வைப்பது சரியா என்றெல்லாம் குழப்பம் நிலவியது.

நண்பர் சரவணன் ஒரு வழி சொன்னார். கலைஞர்கள் – அவரவர் சௌகரியத்துக்கு கச்சேரியைப் பதிவு செய்து அனுப்பட்டும். யூடியூபில் நாளுக்கு ஒன்றாய் போடலாம் என்றார்.ஒன்பது நாட்கள் – அரிய கலைஞர்களின் இசை வர்ஷம். வழக்கமாய் நடப்பதைவிட இந்த வருடம் நன்றாகவே அமைந்தது என்று தோன்றியது.

நாகஸ்வரம் அழிந்துவிட்டது. அது வருங்காலத்தில் வழக்கொழிந்தே போய்விடும் என்று பிலாக்காணம் படிப்பவர்கள் இந்தக் கச்சேரிகளைக் கேட்டு மனத்தை மாற்றிக் கொள்ளலாம்.ஒன்பது கச்சேரிகளையும் கேட்க:

Read Full Post »

நேற்று இந்தப் பதிவை எழுதியிருந்தேன்.

அந்தப் பதிவு வானொலி நிலையத்தின் துணை இயக்குநர் திரு.ரகு அவர்களின் பார்வைக்குக் கொண்டு சொல்லப்பட்டுள்ளது. யாரோ உளறியது என்று ஒதுக்கித் தள்ளாமல் அவர் விசாரித்துப் பார்த்துள்ளார்.

முதல் இரண்டு பாடல்கள் ஒரு பதிவிலிருந்தும், மூன்றாவதாக வந்த ராகம் பல்லவி வேறொரு பதிவிலிருந்தும், கடைசியாக வெளியான ரஞ்சனி ராகப்பாடல் வெறொரு பதிவிலிருந்தும் ஒலிபரப்பப்பட்டுள்ளன.

ஒலிபரப்பப்பட்ட அத்தனை பாடல்களும் நாமகிரிப்பேட்டை திரு. கிருஷ்ணன் வாசித்தவைதான்.

கீழுள்ள பதிவைக் கேட்டுப் பாருங்கள்.

வழக்கமான நாகஸ்வர ஒலியில் இல்லாமல் கேட்கிறதா? கூடவே வயல்னும் மிருதங்கமும் சேர்ந்துகொள்ள, பயணத்துக்கு நடுவில் கேட்ட நான் இதை சாக்ஸஃபோன் என்று நினைத்துக் கொண்டேன். தவறு என்னுடையதுதான்.

ஒலிபரப்பிய ஷன்முகப்ரியா ராகம்/பல்லவியில், ராகம் முடிந்ததும் தனி ஆவர்த்தனம் வேறு வந்ததால் நிலையத்தில் நிகழ்ந்த குழப்பம் என்று நினைத்துவிட்டேன்.

அவசரத்தில் விளைந்த சறுக்கல். எனக்கு ஒரு பாடமிது.

என் முந்தைய பதிவுக்கு வருத்தத்தைத் தெரிவித்துக்கொள்கிரேன்.

என் பதிவை ஒதுக்காமல் விசாரித்ததிலிருந்தே வானொலி நிலையத்தினரின் சிரத்தை தெரிகிறது. அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு என் பதிவு நிச்சயம் வருத்தமளித்திருக்கும். அதற்காக மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

 

 

Read Full Post »

இன்று உலக ரேடியோ தினமாம்.

என் போதாத வேளை இன்று காலையில் ரேடியோவில் நாமகிரிப்பேட்டையாரின் கச்சேரி என்று நண்பர் Alex Pandian டிவிட்டரில் கூறினார்.

கேட்போமே என்று போட்டால் ஆனந்த பைரவி முடிந்து கொண்டிருந்தது. என் காதுகளுக்கு வயலின் கேட்டது. ராஜரத்தினம் பிள்ளை வாய்ப்பாட்டு பாடியது போல, நாமகிரிப்பேட்டையார் வயலின் வாசித்திருப்பரோ என்று நினைக்கையில், அடுத்த பாடல் கல்யாண வசந்தம் என்ற அறிவிப்பு வந்தது.

அறிவிப்பு முடிந்ததும் சாக்ஸஃபோன் ஒலித்தது. நம் நண்பர் நாளைய கச்சேரி பற்றிய ஒலிபரப்பைத் தவறாகக் கேட்டிருப்பார் என்று எண்ணினேன். பாடல் முடிந்ததும், “நீங்கள் கேட்டுக் கொண்டிருப்பது நாமகிரிப்பேட்டை கிருஷ்ணனின் நாகஸ்வர நிகழ்ச்சி” என்று கன்னடத்தில் பெரிய குண்டாய் போட்டார் நிலைய அறிவிப்பாளர்.

Dad's Radio

அடுத்து வருவது ஷண்முகப்ரியா ராகம் தானம் பல்லவி என்றவுடன் அனேகமாய் பாலமுரளிகிருஷ்ணா பாடுவார் என்று நினைத்தேன்.

நல்ல காலம், நாமகிரிப்பேட்டையாரின் நாதக் குழல் ஒலித்தது. ஆலாபனையில் இரண்டு சுற்று முடிந்ததும் தவில் ஒலிக்க ஆரம்பித்தது. ராகத்துக்கு இடையில் ஒலிக்கும் தீர்மானம் என்று நினைத்தால், இரண்டு தவில்களும் மாறி மாறி ஆதி தாளத்தில் தனி வாசிக்கத் துவங்கி இருந்தனர். கண்ட நடையை வெளுத்து வாங்கிய பின், நாகஸ்வரத்தில் பல்லவி ஒலிக்க ஆரம்பித்தது.

கச்சேரி மேடைக்கு இதெல்லாம் புதுமையில்லையென்றாலும் ரேடியோ ஒலிபரப்புக்கு இந்தப் பின்நவீனத்துவமெல்லாம் எப்போது புகுந்தன?

அடுத்து ஒலித்த பாடல் ரஞ்சனி ராகத்தில் அமைந்த ஒன்று. முற்றிலும் வேறு ஸ்ருதியில், வாணி கேஸட் வெளியிட்டு வளையப்பட்டியாருடன் கிருஷ்ணன் வாசித்து வெளியிட்டுள்ள இசைத்தகட்டிலிருந்து ஒரு பாடல் ஒலிபரப்பானது.

ஒருமணி நேர நிகழ்ச்சிக்குள் இத்தனை குழப்பமா?

ஆசிரியர் தினத்தன்று பள்ளியில் ஆசிரியர்கள் பாடம் எடுக்காமல் சீனியர் மாணவர்களை பாடல் எடுக்க வைப்பது போல, ரேடியோ தினத்தன்று ரேடியோ நிலையத்தில் வேலைபார்ப்பவர்களுக்கு விடுப்பு கொடுத்துவிட்டு, பக்கத்து ஓட்டலில் அவியல் செய்யும் கேரள சமையற்காரருக்கு ஒலிபரப்பும் வேலையைக் கொடுத்திருப்பார்கள் போலும்.

வாழ்க ரேடியோ! வளர்க அவியல்.

Read Full Post »

பள்ளி மாணவர்களுக்காக எழுதிய கட்டுரை.

நீங்கள் பங்கெடுத்துக் கொண்ட திருமணம் முதலான குடும்ப விழாகளை எண்ணிப் பாருங்கள். அந்த நிகழ்வின் மகிழ்ச்சியின் சாரலில் இசையும் இரண்டரக் கலந்திஒருக்கும். அந்த இசை நாகஸ்வரம் எழுப்பிய மங்கல இசையாக இருக்கும். இனிமையான நாதத்தை வழங்கக்கூடிய இந்தக் கருவியை இன்று பெரும்பாலும் ‘நாதஸ்வரம்’ என்று அழைத்தாலும், அது சமீபகாலத் திரிபுதான்.

‘நாகஸ்வரம்’ என்ற பெயர் ‘நாகச் சின்னம்’ என்கிற வேரில் இருந்து உருவான ஒன்றும். கோயில் வழிபாட்டில், இறைவன் உலாவைப் பறைசாற்றும் கருவிகளை சின்னங்கள் என்று குறிப்பதுண்டு. கொம்பு, எக்காளம், சங்கு, முரசு போன்ற சின்னங்களை பழங்கால சிற்பங்களிலும், கல்வெட்டுகளிலும் காண முடியும். காலப்போக்கில் உருவான நாகம் போன்ற நீண்ட சின்னமே நாகஸ்வரம்.

’நாகஸ்வரம்’ என்கிற சொல் பழம் இலக்கியங்களிலும், கல்வெட்டுகளிலும் நமக்குக் கிடைப்பதில்லை. அறிஞர்களில் ஒருசாரர் சிலப்பதிகாரம் முதலான இலக்கியங்கள் குறிக்கும் பெருவங்கியம் நாகஸ்வரம்தான் என்கின்றனர். மற்றவர்களோ, பெருவங்கியமும் புல்லாங்குழல் போன்ற கருவிதான் என்கின்றனர். 17-ம் நூற்றாண்டில் இருந்து நாகஸ்வரம் என்கிற பெயர் நமக்குக் காணக் கிடைக்கின்றது.

மரத்தினால் செய்யப்படும் இந்தக் கருவியில் மூன்று பகுதிகள் உள்ளன. ஸ்வரங்கள் வாசிக்க வேண்டிய துளைகளுடன் கூடிய உடற்பகுதியை உலவு என்றழைப்பர். இது ஆச்சா மரத்தினால் ஆனது. நல்ல நாகஸ்வரத்துக்கு பழமையான மரமே தேவைப்படும். இதனால். மரத்திலிருந்து வெட்டி எடுப்பதைவிட, பழைய வீடுகளின் கதவுகள், தூண்கள் என்று 75 வருடத்துக்கு மேலான மரங்களைக் கொண்டே நாகஸ்வரம் செய்வது வழக்கம். உலவின் ஒரு முனையில் கூம்பு வடிவிலான அணைசு இடம்பெரும். மற்றொரு முனையில் கெண்டையின் துணை கொண்டு ஊதுவதற்கான சீவாளி இணைக்கப்படும். சீவாளி காவிரி ஆற்றின் கரைகளில் விளையும் கொறுக்கைத் தட்டை என்கிற நாணலில் இருந்து செய்யப்படுகிறது.

கோயிலை ஒட்டி வளர்ந்த கலையான நாகஸ்வரத்தில், வெவ்வேறு தருணங்களில் வாசிப்பதற்கென்று பல உருப்படிகள் உள்ளன. அதில் முக்கியமானவை மல்லாரிகள்.

இறைவனின் திருவுருவங்களை சுமந்து சென்றவர்களுக்கு மல்லர்கள் என்று பெயருண்டு. உற்சவங்களின் போது, மல்லர்களின் அரவமாக ஒலித்ததால் மல்லாரி என்று பெயர் ஏற்பட்டது என்பர். வார்த்தைகள் இல்லாத இசை வடிவமான இதை நாகஸ்வர வித்வான்களும் தவில் வித்வான்களும் சேர்ந்து அமைத்துக் கொண்டனர். மல்லாரிகளில் பல வகையுண்டு. உதாரணமாக இறைவனுக்கு திருவமுது படைக்க மடைப்பள்ளியில் இருந்து உணவு கொண்டு வரும்போது வாசிக்கப்படுவது ‘தளிகை மல்லாரி’ ஆகும். தேர் திருவிழாவின் போது வாசிக்கப்படுவது தேர் மல்லாரி.

இந்த இசை வடிவம் ‘கம்பீர நாட்டை’ ராகத்தில்தான் அமைந்திருக்கும். கோயில் விழாக்களிலும், திருமணம் போன்ற விழாகளிலும் நாள் முழுவதும் நாகஸ்வர கலைஞர் இசைப்பதைக் கேட்க முடியும். நீண்ட காலம் வாசிக்கும் போதும் தொய்வில்லாமல் இருக்க இந்தக் கலைஞர்கள் தங்கள் கற்பனையை உபயோகித்தனர்.

சாஸ்திரிய சங்கீதத்தின் எல்லைகள் விஸ்தரித்ததில் இவர்களின் பங்களிப்பு முக்கியமானது. இன்று கர்நாடக இசையின் ஜாம்பவான்களென்று ஒப்புக்கொள்ளப்படும் முன்னோடி வாய்ப்பாட்டுக் கலைஞர்கள் அனைவருக்கும் தூண்டுகோலாக விளங்கியது அவர்கள் கேட்டு வளர்ந்த நாகஸ்வர இசைதான்.

 

Read Full Post »

நாகஸ்வரம் என்றதும் மனத்தில் தோன்றும் பெயர் மேதை ராஜரத்தினம் பிள்ளையினுடையதுதான். அவரின் நீங்காப் புகழுக்கு அவருடைய அதீத கற்பனையும், அதை வெளிக்காட்டக் கூடிய அற்புதத் திறனும் காரணங்கள் என்றாலும் இன்னொரு முக்கிய காரணமும் உண்டு.

அது அவர் வாசித்த வாத்யம். ராஜரத்தினம் பிள்ளை வாசிக்கத் தொடங்கிய காலத்தில் அளவில் சிறிய, ஐந்து கட்டை ஸ்ருதியில் ஒலித்த திமிரி நாயனம் என்கிற வகை நாகஸ்வரமே உபயோகத்திலிருந்தது. திமிரி நாயனத்தில் அனைத்து ஸ்வரங்களையும் துல்லியமாக வெளிப்படுத்துவதில் சிக்கல்கள் இருந்தன. குறிப்பாக சுத்த மத்தியம ஸ்வரத்தை வாசிக்க கலைஞர்கள் மிகவும் சிரமப்பட்டனர்.

96b98603-325f-4b0b-9c02-5f0a45308547

1945-ல் கும்பகோணத்துக்கு அருகில் உள்ள நரசிங்கம்பேட்டையில் இருந்த ரங்கநாத ஆசாரி என்பவர். இரண்டு கட்டை ஸ்ருதியில் வாசிக்கக் கூடிய, அளவில் சற்று பெரிய நாகஸரத்தை வடிவமைத்தார். அடுத்த ஊரான திருவாவடுதுறையில் இருந்த ராஜரத்தினம் பிள்ளையைச் சந்தித்து தன் கண்டுபிடிப்பைக் காட்டினார். வாசித்துப் பார்த்த ராஜரத்தினம் அனைத்து ஸ்வரங்களும் துல்லியமாய் சேருவதைக் கண்டு பெருமகிழ்ச்சியடைந்தார்.. சுத்த மத்யமத்தை இடைஞ்சலின்றி வாசிக்க முடிந்ததால் அதுவரை கடக்க முடியாத எல்லைகளை எல்லாம் அவரது வாசிப்பு கடக்கத் தொடங்கியது. தன்னுடனே இருந்து தனக்கு மட்டுமே இந்த வாத்தியத்தை அளிக்குமாறு ரங்கநாத ஆசாரியைக் கேட்டுக் கொண்டார் ராஜரத்தினம்.

தன் வாழ்வின் கடைசியில், ஒரு கடிதம் ஒன்றை ராஜரத்தினம் எழுதியுள்ளார். அதில் தமிழக அரசும், மற்ற நாகஸ்வர கலைஞர்களும் ரங்கநாத ஆசாரிக்கு ஆதரவு வழங்க வேண்டுமாய் கேட்டுக் கொண்டுள்ளார். ராஜரத்தினம் பிள்ளைக்குப் பின் அந்த வாத்யத்தை மேதை காருக்குறிச்சி அருணாசலத்துக்கு அளித்தார் ரங்கனாத ஆசாரி. ‘கொஞ்சும் சலங்கை’ திரைப்படத்தில் ‘சிங்கார வேலனே தேவா’ பாடலில் காருக்கிறிச்சி வாசித்ததும் அந்தப் பாடல் பட்டிதொட்டியெல்லாம் பிரபலமானது. அப்போது அந்தப் பாடலின் வெற்றிக்கு காரணம் தன் வாசிப்பு மட்டும் காரணமல்ல, ரங்கநாத ஆசாரியின் வாத்தியமும் காரணம் என்று உலகுக்கு தெரியப்படுத்தினார் அருணாசலம். அதோடு தன் செலவில் ஒரு வைர மோதிரம் ஒன்றையும் ரங்கநாத ஆசாரிக்கு அணிவித்து மகிழ்ந்தார்.

81c12041-5ea2-4065-a20d-a6b276602297

அதன் பின்னரே, அனைத்து கலைஞர்களும் ரங்கநாத ஆசாரியின் கண்டுபிடிப்பை உபயோகப்படுத்தத் தொடங்கினர். அவர் கண்டுபிடித்த வகையிலேயே இன்றைய நாகஸ்வரங்கள் செய்யப்படுகின்றன. ரங்கநாத ஆசாரியின் பிள்ளைகள் இன்றளவும் நரசிங்கம்பேட்டையில் நாகஸ்வரம் செய்து வருகின்றனர்.

ஒரு ஆளுமையின் நூற்றாண்டு, அவரின் பங்களிப்பைத் திரும்பிப் பார்க்க ஓர் அரிய வாய்ப்பு. ரஙநாத ஆசாரியின் நூற்றாண்டான இந்த வருடத்தில் அவரின் பங்களிப்பின் மேல்போதிய வெளிச்சம் விழ இசைத்துறை கடமைப்பட்டுள்ளது.

நன்றி: தினமலர் பட்டம்.

Read Full Post »

ஆறாம் நாளில் வித்வான் மாரியப்பன் வாசித்துள்ள ராகம் வசுகரி. ஒரு ரேடியோ நேர்காணலில் இந்த ராகத்தைப் பற்றி வித்வான் மதுரை சோமு கூறியுள்ளார். அதன் அடிப்படையில் சண்முகப்ரியாவின் ஜன்யமான இந்த ராகத்தை வாசித்துள்ளார்.

 

ஏழாம் நாளில் உலா வரும் ராக தேவதை மாயாதாரிணி. சுபபந்துவராளியில் ரிஷப ஸ்வரமில்லாத ஜன்யமான இந்த ராகத்தில் சுருக்கமாகவும் உருக்கமாகவும் ஒரு ராகம் தானம் பல்லவியை இசைத்துள்ளார் மாரியப்பன்.

 

எட்டாம் நாளில் கீரவாணி ராகத்தின் ஜன்யமான ரிஷிப்ரியாவை இசைத்துள்ளார் மாரியப்பன். இந்த ராகத்துக்கும் முன்னோடியாக திகழ்ந்தவர் வித்வான் மதுரை சோமு அவர்கள்தான்.

 

நவராத்ரி நவராக தேவதைகளின் உலாவை நிறைவு செய்யும் வண்ணம் மாரியப்பன் வாசித்திருக்கும் ராகம் 72-வது மேளகர்த்தாவான ரசிகப்ரியா.

இந்தத் தொடருக்கு ஆதரவு தந்த அனைத்து ரசிகர்களுக்கும் பரிவாதினியின் சார்பிலும், வித்வான் மாரியப்பன் சார்பிலும் மிக்க நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.

ஒன்பது ராகங்களையும் இந்த இணைப்பில் கேட்கலாம்:

Read Full Post »

ஐந்தாம் நாளில் உலா வரும் ராக தேவதை  காந்தாமணி.

61-வது மேளகர்த்தா ராகமான காந்தாமணியில் வித்வான் மாரியப்பன் சுருக்கமாக ஒரு ராகம் தானம் பல்லவி வாசித்துள்ளார்.

விவாதி ராகங்களின் எழிலை வெளிக்கொணருமாறு அவர் வாசித்துள்ளதை இங்கு காணலாம்.

Read Full Post »

நான்காம் நாளில் உலா வரும் ராக தேவதை ஸ்ரோதஸ்வினி.

ஸ்ரோதஸ்வினியின் சுத்த தன்யாஸி ராகத்தை ஒத்தது. நிஷாத ஸ்வரம் மட்டும் காகளி நிஷாதமாய் அமைந்துள்ளது.

அறிஞர்கள் இது பழமையான ராகமான உதய ரவிசந்திரிகாவின் அமைப்பென்று கூறுவர். தீட்சிதரின் “ஸ்ரீ குருகுஹமூர்த்தே” இந்த ராகத்தில் அமைந்தவொன்றுதான்.

இன்றைய நிலையில் சுத்த தன்யாஸியும் உதய ரவிசந்திரிகாவும் ஒரே ராகம் என்றே கொள்ளப்படுகின்றது. ஆதலால் காகளி நிஷாதம் வரும் ராகத்தை ஸ்ரோதஸ்வினி என்று குறிக்கின்றனர்.

கர்நாடக இசைக் கச்சேரிகளில் அதிகம் கேட்கக் கிடைக்காத ராகமென்றாலும், இந்த ராகத்தில் பல அற்புத திரையிசைப்பாடல்கள் அமைந்துள்ளன. குறிப்பாக இசைஞானி இளையராஜாவின் இசையில் தமிழிலும் (உதா: ஓ வசந்த ராஜா) தெலுங்கிலும் (சுமம் ப்ரதி சுமம்) பல பாடல்கள் வெளிவந்துள்ளன.

இந்த ராகத்தை வாசித்துள்ள வித்வான் இஞ்சிக்குடி மாரியப்பன் இளையராஜாவின் பாடல்களைக் கேட்டு இந்த ராகத்தின் பால் ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது என்கிறார்.

Read Full Post »

மூன்றாம் நாளில் உலா வரும் ராக தேவதை ஓம்காரி.

நீங்கள் மதுரை சோமுவின் ரசிகரெனில் இந்த ராகத்தை கேட்டிருக்கக்கூடும். இந்த ராகத்தில் வர்ணமும், கீர்த்தனையும் பாடியுள்ளார்.

கரஹரப்ரியாவின் ஜன்யமான இந்த ராகத்தில் தாய் ராகத்தில் வரும் நிஷாதம் இல்லை.

வித்வான் இஞ்சிக்குடி மாரியப்பன் நமக்காக சுருக்கமாய் ஒரு ராகம் தானம் பல்லவியை இந்த ராகத்தில் வழங்கியுள்ளார்.

 

Read Full Post »

Older Posts »